>C For Chan

>

မနက္ေစာေစာထ မ်က္လံုးႏွစ္လံုးစပြင္တာနဲ႔ အိပ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ပြဲၾကည့္စင္(Pavilion)ျပားျပားၾကီးကို အသာေလးႏိုးလိုက္တယ္။ဒီေကာင္ၾကီးႏိုးလာေတာ့ လုပ္ေနၾကအတိုင္း ေမးလ္စခ်က္တယ္။ေမးလ္မက်က္ေသးခင္ ဟိုနားဒီနားဆိုျပီး ဘေလာခ္ေပၚတက္ ဟိုေလ်ာက္ဒီေလ်ာက္ေငးမလို႔ လုပ္ေနရင္းနဲ႔မွ ျဗဳန္းဆို ဆီပုန္း(ပဲဆီသန္႔မဟုတ္ပါ။ဆားအုန္းဆီပုန္း။:P)က ျပံဳးစိစိ မ်က္ႏွာေပးနဲ႔ ဝိုင္း ေရးထားတဲ့ စာကိုထိုးျပတယ္။”ေဟ့ေကာင္ မင္းညီမဝိုင္းက အိမ္စာတပုဒ္ေပးတားတယ္တဲ့။” ေရးသြားတာလဲ ၾကည့္ဦး မျငင္းေကာင္းစရာ။ “တက္ဂ္ေလး ေရးေပးပါဦးေနာ္။ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ”တဲ့။အားၾကီး အားဂ်ီးေပ်ာ္ပါတရ္ညီမေရ။ လာလည္သြားလို႔။ ကဲ……ဘာေရးရမွာလဲဆိုတာ သူဆီသြားဖတ္ေတာ့မွ ဒုတ္ေခါ။သြားေခါ။ဘာေခါ ညာေခါေပါ့ဗ်ာ။သြားေတာ့သြားပါျပီ။ေရေရလယ္လယ္ကို သြားပါတယ္။ဗမာလို သိပ္ေရးေနတာမ်ားလို႔တဲ့ တခါတေလလဲ ရင္းဂလိပ္လိုဘာလိုလို ဘိုဆန္ဆန္ေလးလဲ ျဖစ္ညစ္ေရးရေအာင္တဲ့ တက္ဂ္ၾကီးၾကီးကိုမိေတာ့တာပဲဗ်ာ။ နဂိုထဲကမွ ဒီရင္းဂလိပ္စာကို ေအဘီစီအေျခခံအဆင့္သာသာရွိတာ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ပါေဂါဂ်ာ။ “ကရ္ဂ်ပါ။ကူၾကပါ ဦးဝီကီၾကီးေရ” ဆိုျပီး ဦးဝီကီၾကီး အိပ္ေနမွန္းဘာမွန္းေတာင္မစဥ္းစားႏိုင္ေတာ့ပဲ။ တံခါးကိုက်ယ္က်ယ္ေခါက္။လာမဖြင့္ေတာ့ တံခါးကို ရိုက္ခ်ိဳး။ ဖ်က္ဝင္။ ဘာရမလဲ သူအႏွစ္ႏွစ္အလလကစုထားေဆာင္းတာေတြကို ဖုန္တက္ေနတာေကာ ဘာေကာမရဘူး။အကုန္သိမ္းၾကံဳးရွာ။အဲဒီလို ဦးဝီကီၾကီးအိမ္ကို ခက္ခက္ခဲခဲ အႏုစားအၾကမ္းဖက္လိုက္ေတာ့မွ ေဟာရလာပါျပီ။စီဆိုတဲ့ ရင္းဂလိပ္စာေတြ ေဝါကနဲ ေဝါကနဲ အစုလိုက္ အျပံဳလိုက္။အဲဒါေတြ အားလံုးသိမ္းၾကံဳးေကာက္။ေရာက္ရာေပါက္ရာေရာက္ဟဲ့ဆိုျပီး ကိုယ္အိမ္ထဲကို သိမ္းၾကံဳးထည့္လိုက္ရတယ္။ဒီမွာလဲရွိေသးတယ္ သူအစမွာေရးတားတာ ဘာလဲေတာ့မသိဘူး။

Rules : It’s harder than it looks! Copy to your own note, erase my answers ,enter yours.Use the first letter of your name to answer each of the following questions.If the person before you had the same first initial , you must use different answers.You cannot use any word twice and you can’t use your name for the boy/girl name question.

ရင္းဂလိပ္လို ဖတ္ျပီး ေျပာျပၾကပါဦး။ဘာေရးထားတာလဲလို႔။ေတာ္ၾကာ အခြန္ေဆာင္ဖို႔ လာတာဆိုရင္ေတာ့ ေျပာလိုက္ လူဂ်ီးေတြ ရွိဘူးလို႔။ခေရးေတြဂ်ီးပဲလို႔။:P

1. What is your name : Chan

2. A four Letter Word : Crab

3. A boy’s Name : Charley

4. A girl’s Name : Cynthia

5. An occupation : Cabin Crew

6. A color : Chocolate

7. Something you’ll wear : Chain Of Gold (Actually I don’t have nothing look like gold )

8. A food : Cabbage,

9. Something found in the bathroom : Cold Water

10. A place : Cyprus

11. A reason for being late : Cab Driver doesn’t know the way

12. Something you’d shout : Cry Loudly Cry, I can’t hear you

13. A movie title : Casino Royal (James Bond 007)

14. Something you drink : Coffee (everyday) , Coke (sometimes)

15. A Musical group : Corrs (Andrea, Caroline, Sharon, Jim), Cinderella (Tom Keifer, Eric Brittingham, Jeff LaBar, Fred Coury)

16. An animal : Cow

17. A street name : Charleston Street (Georgia, U.S.A)

18. A type of car : Corolla

19. The title of a song : Come together (Beatles)

20. A verb : Carry On (Don’t Stop)

ညီမဝိုင္း ႏွင့္ ညီမ မန္းေလရူးတဲ့ မန္းသူေလးေရ တက္ဂ္ပိုစ္ေလးအတြက္ ေက်နပ္မည္လို႔ ေမ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ခ်မ္းလင္းေန

>နိစၥဒူဝအပိုင္းအစအခ်ိဳ႕

>

စာမေရးျဖစ္တာ ၾကာသြားလို႔ လာေရာက္လည္ပတ္ျပီးေမးသြားၾကတဲ့ ဘေလာခ္ေရာင္းရင္းေပါင္းအသင္းမ်ားကို ေတာင္းပန္သမႈ ဂါရဝျပဳလိုက္ရပါတယ္။ စာေရးခ်င္စိတ္ေလးကရွိပါတယ္။ဘေလာခ့္ေပၚ ေျခဦးမလွည့္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကို အလုပ္ေတြပိျပားေနလိုပါ။
အခုလဲ မႏွင္းက စာေရးငပ်င္းအကၽြန္ေတာ့္ကို ငယ္ရြယ္စဥ္က ေက်ာင္းက ဆရာမက အိမ္စာေပးသလို အိမ္တိုင္ရာေရာက္လာေရာက္ အိမ္စာေတြေပးသြားတဲ့အတြက္ လာမည့္အေရးေျပးေတြ႔ဆိုသလိုပါပဲ ၾကံရည္ညစ္သလို ျဖစ္ညစ္ျပီး ေရးသားလိုက္ရပါတယ္။
နဂုိထဲက ကၽြန္ေတာ္စာေတြကို လာေရာက္အားေပးၾကတဲ့ ဘေလာခ္ေရာင္ရင္းေပါင္းအသင္းေတြအေပၚ လာေရာက္လည္ပတ္သြားရင္းနဲ႔မွ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ စာေပျပခန္းေလးထဲမွ အကုန္မဟုတ္ရင္ေတာင္မွ တစ္ခုခုဆီေလာက္ အက်ိဳးရရသြားၾကတယ္ ဆိုရင္ကုိ ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးရတာအမွန္ပါ။စာသိပ္မေရးျဖစ္ခ်ိန္မွာ လာေရာက္လည္ပတ္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေမာင္ႏွမ ညီအကိုေတြကိုလဲ ေက်းဇူးအထူးပါ။ တတ္ႏိုင္သေလာက္လဲ ၾကိဳးစားေရးသားပါဦးမယ္။ အားေပးၾကပါဦး။ ကူညီဖတ္ေပးၾကပါဦး။ ေဝဖန္အၾကံဥာဏ္ေလးမ်ားးလဲ ေပးၾကပါဦး။ ေကာ္မန္ေလးေတြရရင္ကို ဘာနဲမွ ႏိႈင္းမရတဲ့ အားေဆးေကာင္းတခြက္ ဘေလာခ္ေမာ္ကြန္းေလးေတြပါပဲ။

လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာၾကရမွေတာ့ လူသားဆန္ဖို႔အတြက္ေတာ့ နိစၥဒူဝ သြားလာရွင္သန္ လႈပ္ရွားရုန္းကန္ၾကရမွာေတာ့ မလြဲဘူးေလ။

ေရဘူယ်ကေတာ့ ေန႔ဆိုရင္ အလုပ္လုပ္ၾကမယ္၊ ညဆိုရင္ အိပ္စက္အနားယူၾကမယ္။

တခါတေလ တခ်ိဳ႕သူေတြအတြက္ေတာ့ေျပာင္းျပန္အခ်ိဳးၾကခ်င္ၾကေနမယ္။ အမ်ားစုစာအတြက္ၾကေတာ့ ဒါဟာပုံေသနည္းပဲ။

အဲဒီသီအိုရီေလးေပၚမွာပဲ အနဲနဲ႔အမ်ား ေျဖရွင္းေနထိုင္သြားၾကရတယ္။ တေနျပီးတေန႔ ေဟာ…..မနက္ေရာက္လာျပန္ျပီ၊ နိစၥဒူဝအလုပ္ေတြ သိမ္းၾကဳံးလုပ္ကိုင္ရင္း ေဟာ…..မိုးခ်ဳပ္သြားျပန္ျပီ။

ေၾသာ္…………တခါတေလၾကေတာ့လဲ အခ်ိန္ေတြရယ္…….. ကုန္လြယ္လိုက္တာ….. နဲေတာင္နဲမ်ားေနသလားလိုထင္မိတယ္။

တခါတေလမ်ားၾကျပန္ေတာ့ အခ်ိန္ေတြက မကုန္ႏိုင္မခမ္းႏိုင္သလိုပဲ ေႏွးေနတယ္လိုပင္ထင္ရမိသည္။လူ႔အလို နတ္မလိုက္ႏိုင္သလိုထင္ပါ႔။ 

ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ၊သာယာမႈေတြအနားမွာ ေရာက္ရွိေနခ်ိန္ဆို လူသားသဘာဝအတိုင္း ဒီလိုအခြင့္အေရးမ်ိဳးေတြကို အခ်ိန္တိုတိုအတြင္း လက္လႊတ္လိုက္ရမွာကို စိုးရႊံလိုေနမိျပန္တယ္။

တခဏတာေလး သာယာေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ိဳးကို ရာသက္ပန္ လိုလားပိုင္ဆိုင္မႈ အတၱေလးနဲ႔ ျဖားေယာင္းေနမိတယ္။ 

တဒဂၤ အခိုက္အတန္းကေလးအတြင္းမွာပဲ သခၤါရဆိုတာၾကီးကို လစ္လ်ဳရႈျပီး ေမွာ္ဆန္ဆန္ေသြးေဆာင္မႈေတြ ေပၚမွာပဲ မူးယစ္ေမ်ာပါေနမိေတာ့တယ္။

ေဟာ….ဒုကၡေတြ၊ ျပသာနာေတြ လာျပီဆိုရင္ေတာ့ လူသားဆန္ဆန္ ေအာ္ဂလီဆန္စြာနဲ႔ ျငင္းပယ္လိုတာပဲ။

ဒါေပမယ့္ ဒီလိုေကာင္ေတြၾကေတာ့လဲ လႈိက္လွဲပ်ဳငွာစြာနဲ႔ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ခရီးဦးၾကိဳမျပဳခ်င္ၾကဘူးေလ။

ဒါကိုပဲ ေလာကဓမၼတာအရ အလိုက္ကမ္းဆိုးမသိပဲ အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ လာလိုက္ၾကတာကေတာ့ ဒုကၡကိုယ္ေတာ္ပါပဲ။

သူလာျပီဆိုလို႔ကေတာ့ နာဂစ္မုန္တိုင္းလိုပါပဲ အထက္လွန္ေအာက္ဆန္ ေျဗာက္ေသာက္ျမန္ေအာင္ကို ခေလာက္ဆန္သမေတာ့တာပဲ။

အခန္႔မသင့္ရင္မ်ား ဗူစီေဘာင္းေတြ တေဖာင္းေဖာင္းေပါက္သလိုပါပဲ အရင္က လမ္းၾကဳံေရာက္လာတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေလးေတြဟာ အိပ္မက္ေတြ ေပါက္ျပယ္လြင့္ကြယ္ကုန္ပါတယ္။

ဒီလိုမ်ိဳးေၾကာင္းက်ိဳးေလးေတြကေတာ့ နိစၥဒူဝကူးလူးသြားလာေနၾကတဲ့ မဟာလူသားအကၽြန္မ်ိဳးတို႔ထံကို လာေရာက္ေဘာင္ဘင္ခတ္ေလ႔ရွိေနၾကတဲ့ နိစၥဒူဝအပိုင္းေလးေတြထဲက မလြဲမေသြေတြၾကဳံေနၾကရမယ့္ အပိုင္းအစေလးေတြပါပဲ။

ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ၾကာရွည္ခိုေအာင္းျပီး ဒုကၡေဘးဆိုးၾကီးမွ ကင္းစင္လႊတ္ေျမာက္ႏိုင္ၾကပါေစ။

>အခုတေလာ ႏွင့္ အေခါတလု

>ခုတေလာ

ေတြးေနမိတာက
“ပစၥဳပၸန္” တည့္တည့္ကိုေလ။ “အတိတ္” ကိုလဲမေတြးမိဘူး၊ “အနာဂတ္” ကိုလည္းမေငးမိဘူး။

ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၿပန္ဆင္ၿခင္မိတာက
လတ္တေလာမွာ ဘယ္ေလာက္လူသားဆန္ဆန္ ေနထိုင္ေနသလဲဆိုတာ

က်န္းမာေရး
ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ေနသမွ် ဗုဒၶဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူသည့္ – “အာေရာဂ်-ပရမာလာဘာ”ပါပဲ။
မူရင္းပါဠိစကားလို႔ ဆရာေရႊလမ္းေငြလမ္းဦးဝင္းၾကည္က ဆိုထားတာပါ။ေလ့လာခ်င္သူေတြအတြက္ “ဒီမွာ”ပါ။

ဖတ္ၿဖစ္တဲ့စာအုပ္ေတြက
အိပ္ရာေဘးထားဖတ္ေနတာေတြက
• ဆရာသိပၸံေမာင္ဝ၏ ဝတၳဳေဆာင္းပါးမ်ား(၁၉၆၆)
ေျမလွန္တူးေဖာ္ထားေသာ စာေရးဆရာၾကီးေတြ အေၾကာင္း-
• ဆရာဇဝန၏ ဇဝန
• ဆရာေသာ္တာေဆြ၏ ကၽြန္ေတာ္ဘဝဇာတ္ေၾကာင္း ၁-၂
(၃-၄က ညီေလးတစ္ေယာက္ကိုရွာခိုင္းထားလို႔ ဆက္မဖတ္ရေသးဘူး။ရွိေသးမရွိေသးေတာ့မသိ)
ေနာက္ျပီး
• ကိုျမင့္မိုးေအာင္၏ “အမဲလိုက္အက”ကဗ်ာစာအုပ္
ဒါေတြကို အားလံုးဖတ္ေတာ့ ျပီးသြားျပီ ေနာက္တေခါက္စီ ျပန္ေႏြးေနတာ။

ေရာက္ေနၿဖစ္တာက
အြန္လိုင္းေပၚမွ စာအုပ္ေတြ၊ဘေလာခ္ေမာင္ႏွမေတြဆီ

ေရးၿဖစ္ေနတာက
ေခါင္းစဥ္မဲ့ ကဗ်ာေတြ

နားေထာင္ၿဖစ္ေနတာက
ကိုငွက္ရဲ႕ “မဆံုးတဲ့သီခ်င္း”၊ ဦးထီးဆိုင္သီခ်င္းကို ကိုငွက္ျပန္ဆိုထားတဲ့ “ေနာက္ဆံုးသီခ်င္း”(ဒီသီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ရဲ႕ေနာက္ကြယ္က ထပ္တူက်ေနတဲ့ အခ်ိဳးေလးရွိေနလို႔ပါ။ဒီအေၾကာင္းရာဇဝင္ကိုေျပာျပတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ညိမ့္စက္အိမ္နဲ႔ အခ်ိဳးက်ခံစားမႈပါ။)
ေနာက္ ကိုေလးျဖဴရဲ႕ “အဝါေရာင္ကိုက္ခဲမႈ” ႏွင့္ Breaking Benjamin ရဲ႕ “So Cold” သံစဥ္ေတြ ဘယ္လိုအခ်ိဳးေတြက်သလဲဆိုတာ………။

ရြတ္ေနမိတဲ့ကဗ်ာက
ငါဖ်င္းရင္ငါဆင္းရဲမယ္၊ ငါပ်င္းရင္ ငါဆင္းရဲမယ္။

ၿဖစ္ခ်င္ေနတာက
လူသားဆန္ေသာ လူသားတစ္ဦး

စားၿဖစ္ေနတတ္တာက
ထမင္း ႏွင့္ ဟင္း

သနားေနမိတာက
ကိုယ္စိတ္ကို ကိုယ္ (ေပ်ာ္ရာမွာမေန၊ ေတာ္ရာမွာေနရလို႔)

လြမ္းေနမိတာက
အေမ႔ကိုသာထာဝစဥ္

ေမ့ေလ်ာ့ပစ္ေနမိတာက
ရင္ဆိုင္ခဲ့ရဖူးေသာ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ

ခါးသက္ေနမိတာက
ကိုၾကီးအငဲဆိုတဲ့ ဘဝဟာ ခါး…ခါး……ဘဝဟာခါးသီးတယ္ေဟ့။

တမ္းတေနမိတာက
ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ နိဗၺာန္ဘုံ

ၾကိတ္ၿပီးခ်ီးက်ဴးေနမိတာက
ေအာင္ျမင္ေနသူေတြအားလံုးႏွင့္ အာဇာနည္သူရဲေကာင္းၾကီးမ်ား

ၾကိတ္ၿပီးအထင္ေသးေနမိတာက
ေထာင့္က်ဥ္းေတြနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မၾကည့္တတ္ေသးဘူး။

ဆႏၵမရွိတဲ့ေနရာ
စာမဖတ္ရတဲ့ေနရာေလ

ဆႏၵရွိေနတဲ့ကိစၥ
အေမ့ရဲ ့ေျမမွ
ေရႊတိဂုံကို တ၀ၾကီးဖူးခ်င္တယ္ဗ်ာ

မုန္းတီးေနမိတာက
တစ္ဘဝစာၾကည့္သူမ်ား………..လို႔ ရွိခဲ့ဖူးေပမယ့္လဲ ေမတၱာထားဖို႔ ၾကိဳးစားေနတယ္။

ခ်စ္ေနတာက
အတၱာဟိ အတၱေနာနာေထာ=မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ (ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားေတာ္ျမတ္အတိုင္း က်င့္ႏိုင္ရန္ ၾကိဳးစားေနမိပါ၏။)

စိတ္ပ်က္ေနမိတာက
ကိုယ္ကိုယ္ကလြဲ အျခားမရွိ၊

စြဲလန္းေနမိတာက
ျငိမ္းသက္ေအးခ်မ္းမႈေလးပါ။ (ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြမွာရွိတဲ့ ေအးျငိမ္းမႈသေဘာပါ)

လိုအပ္ေနတာက
လိုတာမွမရရင္၊ ရတာလဲ မလိုျဖစ္မိမွာပဲ။ဘာျဖစ္ျဖစ္ လက္တေလာ တင္းတိမ္ေရာင္ရဲမႈ ရွိေအာင္ေတာ့ ဆင္ျခင္ရမွာေပါ့။

ေတာင္းေနမိတဲ့ဆု
တိတ္တိတ္ေလးေတြး
ဆိတ္ဆိတ္ေလးေဆြး
ေအးေအးေလးေငးျပီး
ေနပါရေစ။

ထပ္ၿပန္တလဲလဲေျပာေနမိတာက
စာဖတ္ေတြပဲ ခ်င္ေနတာကို တက္တဲ့ညီမေဇာ္ကို ေက်းဇူးပါ။ဒီအေၾကာင္းအရာရဲ႕ ကနဦးေတြးမိသူကိုလဲ ေက်းဇူးပါ။ကၽြန္ေတာ္ေရးခ်င္သမွ် လာလာဖတ္ေပးၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေတြ အေပါင္းကိုလဲ ေက်းဇူးပါ။အားေပးကူညီ အၾကံေကာင္းေလးမ်ားေပးေနေသာ လက္တြဲေဖာ္ေလး အားလဲေက်းဇူးပါ။

ဝန္ခံခ်င္တာက
စာေရးသားေနရင္း အမွားတစ္စုံတရာပါသြားပါကလဲ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ နားလည္လြဲမွားျခင္း အမွားေလးပါ။

အခုတေလာျပံဳးႏိုင္ၾကပါေစ။


ခုတေလာ၏ အေခါတလု

ေတြးေနမိတာက
အေၾကြး

ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၿပန္ဆင္ၿခင္မိတာက
ဘာေတြ ဆင္လို႔ ဘာေတြျခင္ေနတာလဲဆိုတာ

က်န္းမာေရး
ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ေနလို႔ မီးလွန္႔သံေခ်ာင္းတီးဖို႔ မီးကင္းတာဝန္က်ေနတာ

ဖတ္ၿဖစ္တဲ့စာအုပ္ေတြက
ကေလးလက္ေရး

ေရာက္ေနၿဖစ္တာက
လက္ေရးလွေလးေၾကာင္းမ်ည္းေပၚေလ

ေရးၿဖစ္ေနတာက
အေၾကြးစာရင္း

နားေထာင္ၿဖစ္ေနတာက
အလႈခံမ႑ပ္က “ေလာ္သ”ံ

ရြတ္ေနမိတဲ့ကဗ်ာက
“ဥဳံ လိုတာမရ၊ရတာမလို၊
ေဆာင္ထားရင္ အိတ္ေလးတယ္၊
ေရစိမ္ေသာက္ ရူးေပါက္၊
လြတ္ျပစ္ရင္အေဝးေရာက္တယ္၊
ဂါထာေပးေတးျဖစ္၊
ေတြ႔ကရာေကာက္မစားနဲ႔၊
ေပးထားတာေရးၾကည့္ ေပါက္မည္ဂဏန္း၊
ယုံလြယ္သူသာခ်မ္းသာမယ္၊
ေဇာ္ဂ်ီေလးနဲ႔၊ႏွိပ္ၾကည့္စမ္းပါ……..အိုင္နဲ႔တီီ။”

ၿဖစ္ခ်င္ေနတာက
ငေမ်ာက္ငေျခာက္………မဆိုဘူး။

စားၿဖစ္ေနတတ္တာက
ၾကက္သားနီခ်က္နဲ႔ ၾကက္ဟင္းခါးသီးေၾကာ္

သနားေနမိတာက
ဘီဂိတ္ (ငါလို Facebookမွာေတာင္ၾကာၾကာမေနရတဲ့ဘဝ၊ အေၾကြးရွင္ေတြလိုက္ေတာင္းလို႔ေနမွာ)၊

လြမ္းေနမိတာက
ေပ်ာက္သြားတဲ့ အေပါင္စာရြက္

ေမ့ျပီးေလ်ာ့ပစ္ေနမိတာက
ခါးပတ္ေလ။ ထမင္းစားခါနီး

ခါးသက္ေနမိတာက
ေၾကာင္လွ်ာသီးမီးဖုတ္စားျပီး

တမ္းတေနမိတာက
ငါးပိရည္ တုိ႔စရာ

ၾကိတ္ၿပီးခ်ီးက်ဴးေနမိတာက
သိၾကားမင္း(နတ္သမီးေလးေတြ တဘက္ေလးငါးရာ)

ၾကိတ္ၿပီးအထင္ေသးေနမိတာက
ပိုးဟပ္ေတြအျပည့္နဲ႔ အိမ္သာ(ေရာက္ဖူးသူသိသည္)

ဆႏၵမရွိတဲ့ေနရာ
ညေနရုံးဆင္းခ်ိန္ ဘတ္စ္ကားေပၚ

ဆႏၵရွိေနတဲ့ကိစၥ
သန္းၾကြယ္သူေဌး ျဖစ္ဖို႔ အလားအလာ

မုန္းတီးေနမိတာက
ဂ်ပိုး

ခ်စ္ေနတာက
သစ္သားမီးျခစ္

စိတ္ပ်က္ေနမိတာက
ျပင္မရတဲ့ ဆိတ္အရုပ္ပ်က္ကေလး

စြဲလန္းေနမိတာက
ေကာ္ဖီစြဲျပီး အိပ္မရပဲလန္းေနတာ

လိုအပ္ေနတာက
ေရတခြက္ေလာက္၊ အခုတေလာပူလြန္းလို႔

ေတာင္းေနမိတဲ့ဆု
အေၾကြးရွင္ေတြ အတိတ္ေမ့တဲ့ေန႔

ထပ္ၿပန္တလဲလဲေအာ္ဟစ္ေနမိတာက
ေငြ…..ေငြ

ဝင္ခံခ်င္တာက
စပါး(spa)မွာ ဝင္ျပီးအႏိွပ္ခံတာ

အားလံုးျပံဳးေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ။
ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါဦးမည္။

>ငယ္ဘဝမွ မွတ္မိေသာကဗ်ာမ်ား

>

ကဗ်ာဆိုတာ စကားတတ္စကေလးအရြယ္မ်ား၊စာသင္ခါစ ကေလးအရြယ္မ်ားအတြက္ အေကာင္းဆံုးေသာ သင္ၾကားမႈတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ကဗ်ာသည္ ကေလးငယ္မ်ားအဖို႔ ဆိုလြယ္၊တတ္လြယ္၊ရြတ္လြယ္ေသာေၾကာင့္ သင္ၾကားရ၊ရြတ္ဆိုရေသာ ကေလးမ်ားအဖို႔လည္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာရြတ္ဆိုရေသာ ကစားနည္းတမိ်ဳးလည္းျဖစ္ေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ငယ္စဥ္ကေလးမ်ား ေဆာ့ကစားရာတြင္လည္း ကစားမႈအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ကဗ်ာဆန္ဆန္ရြတ္ဆိုကစားရေသာ ကစားနည္းမ်ားေပသည္။ကေလးမ်ားေခ်ာ့ျမႈရာတြင္လည္း ကဗ်ာကဲ့သို႔သီခ်င္းရြတ္ဆိုမႈမ်ားသည္ နားေထာင္ရေသာကေလးမ်ားအဖို႔ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ျဖစ္ေစသည္။ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိသေလာက္-

လူကေလးရဲ႕ အိပ္ခ်ိန္တန္
ဗ်ိဳင္းေရွ႕ကျပန္
လူကေလးရဲ႕ အိပ္ခ်င္ဘူး
ဗ်ိဳင္းေရွ႕ကျမဴး။

ညီမေလးေရ ထပါေတာ့
ေရာင္နီလာမွေပါ့။
ေမာင္ေလးေရ ထပါေတာ့
ေရာင္နီလာမွေပါ့။
တေၾကာ့ႏွစ္ေၾကာ့ေတးကိုသီ
ငွက္ၾကားႏႈတ္ပလီ။

ေရႊလမွာ ယုန္ဝပ္လို႔
ဆန္ဖြတ္သည့္ အဖိုးအို
ေဟာၾကည့္ပါဆို
ဆိုသာဆို ပိုမိုသည့္စကား
ကေလးအငိုတိတ္ေအာင္
အရိပ္အေရာင္ျပတယ္
ဖိုးေရႊနတ္သား။

ကဲ့သိုေသာ သားေခ်ာ့ေတးေလးမ်ားဆိုလွ်င္ ငယ္စဥ္ကေလးဘဝအရြယ္က အေမဆိုျပခဲ့ဖူးေသာ ကဗ်ာေလးမ်ားေပတညး္။အေမဆိုျပေသာ သားေခ်ာ့ေတးကေလးမ်ား နားေထာင္ရင္း ႏွစ္ခ်ုိဳက္စြာ အိပ္စက္ခဲ့ရေသာ တေထာင့္တညရဲ႕ ညမ်ားကို အခုေနမ်ား တစ္ခါျပန္ကာေလ ရခ်င္မိပါသည္။

ေရႊစြန္ညို ဘာလိုလို႔ဝဲပါတယ္။
မေထြးလိုလို႔ဝဲပါတယ္။
မေထြးမပါ တို႔ခ်ည္းသာ
ပါပါလွ်က္သားေနာက္ကထား။
မေထြးအသားခါး လွတယ္။
ေခ်ာင္းငယ္ေရနဲ႔ ေဆးပါ့မယ္။
ေခ်ာင္းငယ္ရ ေႏြမွာခမ္း။
ျမစ္ငယ္ေရနဲ႔ ေဆးပါ့မယ္။
ျမစ္ငယ္ေရ ေႏြမွာခမ္း။
ပင္လယ္ေရနဲ႔ ေဆးပါမယ္။
ပင္လယ္ေရ ဘယ္မွာခမ္း။
မေထြးအမိဖမ္း။
(မွားေနရင္ခြင့္လႊတ္ေနာ္။သူမ်ားေတြေဆာ့တာ ၾကားရသမွ်၊မွတ္မိသမွ်ေရးတာ။)

ဘီးဘီး ဘာဘီးလဲ။
ေရႊဘီး။
ေရႊေစာ္နံ ျပန္လိုက္ဦး။
ဘီးဘီး ဘာဘီးလဲ။
ေငြဘီး။
ေငြေစာ္နံ ျပန္လိုက္ဦး။
ဘီးဘီး ဘာဘီးလဲ။
ေၾကးဘီး။
ေၾကးေစာ္နံ ျပန္လိုက္ဦး။
(ေနာက္ပိုင္းေတြ မမွတ္မိေတာ့ပါ။)
ဒီလို ကဗ်ာေလးေတြကို ကေလးမ်ားအျပန္အလွန္ ရြတ္ဆိုၾကရင္း အုပ္စုလိုက္ ကစားၾကတာကို ေတြးရင္းငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ေပ်ာ္ပါးကစားခဲ့ၾက ပံုမ်ားကိုလည္း လြမ္းမိပါေသးတယ္။ရန္ျဖစ္ၾက ျပန္ခ်စ္ၾကရင္းနဲ႔ပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ တစ္ဦးနဲတစ္ဦး မာနကင္း အာဂတကင္း၊ တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး ဘာစိတ္မွ်မရွိၾကပဲ ပကတိ ရိုးသားေသာ ကေလးငယ္ဘဝေပတည္း။

စာသင္ခ်ိန္ေရာက္လို႔ ေက်ာင္းစေနေတာ့လည္း ကဗ်ာဆိုတာ သင္ပုန္းၾကီးစလွန္တာန႔ဲ သင္ရေတာ့တာပါပဲဗ်ာ။

ညအခါ လသာသာ
ကစားမလား နားမလား။
က..ကေလးငယ္ ခ်စ္စဖြယ္
ခ…ခေရကုန္း မေလးျပံဳး။
ဂငယ္… ဂဏန္းသင္ျပံဳးရႊင္ရႊင္။
င…. ငခ်ိတ္ေပါင္းစားလို႔ေကာင္း။
စ…………
ဆ………
အ အေမတို႔တိုင္းေျပ ငါတို႔ခ်စ္တဲ့ေျမ။

ရဲသားၾကီးကိုလွေဖ
လူဆိုးဖမ္းဖို႕ တာဝန္ေၾက။
မလွမြန္ သူနာျပဳ
ေစတနာနဲ႔ သူျပဳစု။

ကဲ့သို႔ေသာ ကဗ်ာေလးမ်ားကို ေက်ာင္းခန္းထဲမွသူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္အတူတကြရြတ္ဖတ္ခဲ့ၾကရေသာ စာအံသံမ်ားသည္ ယခုထိတိုင္ကၽြန္ေတာ္နားထဲတြင္စြဲျမဲစြာၾကားေနရပါေသးသည္။ ထိုကဗ်ာေလးမ်ားအထဲမွ ကၽြန္ေတာ္အၾကိဳက္ဆံုး ကဗ်ာေလးကေတာ့ -

ပန္းကေလးမ်ား ပြင့္ေတာ့မည္။
ဖူးတံဝင္လို႔ခ်ီ။
ေနျခည္မွာ ေရႊရည္ေလာင္း
ငါတို႔ စာသင္ေက်ာင္း။
ဒီကဗ်ာေလးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲ အခုထိေတာင္ ဆိုလို႔ေကာင္းေနဆဲပါဗ်ာ။

ေနာက္ အတန္းေတြၾကီးလာေပမယ့္လည္း ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ျမန္မာစာ သင္ရိုးညြန္းတမ္းစာအုပ္ထဲမွာ “ကဗ်ာ” ကေတာ့မပါမျဖစ္ အေရးပါသူေလ။ကဗ်ာဆိုတာကေတာ့ ေက်ာင္းသားဘဝမွာ ရြတ္ဆိုလို႔ေကာင္းရင္ စိတ္ထဲစြဲက်န္ေရာပဲေလ။ စာသင္ေက်ာင္းသားဘဝကေတာ့ သင္ခဲ႔ရတဲ့ ကဗ်ာေတြကအမ်ားၾကီးပါပဲ။တခ်ိဳ႕ကဗ်ာေတြကိုေတာ့ အခုထိမွတ္မိတယ္။တခ်ိဳ႕ကဗ်ာေတြကေတာ့ ေမ့ျပီဗ်ာ။ၾကီးေတာ့ စာေတြဘာေတြ ျပန္ဖတ္တဲ့အခါ တခိ်ဳ႕ကဗ်ာေလးေတြကိုေတြ႔မွ ဒီကဗ်ာေလးကေတာ့ ငါငယ္ငယ္က သင္ခဲ့ဖူးပါရဲ႕ ဆိုျပီးျပန္မွတ္မိတာ။ငယ္ငယ္က သင္ခဲ့ရေသာကဗ်ာေရးတဲ့ ကဗ်ာစာဆိုေတြထဲမွာေတာ့ လူဦးမင္း ႏွင့္ ဖိုးသူေတာ္ဦးမင္းတိုႏွစ္ဦးကိုေတာ့ အေတာ္ကိုၾကိဳက္မိပါရဲ႕ဗ်ာ။ သူတို႔ႏွစ္ဦးက တစ္ဦးက စာခံတဲ့ကဗ်ာကို တစ္ဦးက မရမကကဗ်ာဖြဲ႔ျပီး စာအုပ္ေတာ္မူၾကတဲ့ တစ္ေခတ္ထဲေပၚခဲ့တဲ့ ကဗ်ာကဝိႏွစ္ဆူေပကိုး။သူတို႔ေရးတဲ့ကဗ်ာေတြထဲက ဒီကြမ္းအေၾကာင္းစပ္တဲ့ ကဗ်ာေလးကိုေတာ့ မွတ္မိေသးသဗ်။လူဦးမင္းစာခံတဲကဗ်ာမွာ-

တံတာဦးက ကြမ္းႏုဝါ
ငမ်ာကေဆး…..။
ကြမ္းသီးေတာင္ငူႏွင့္၊
ကိုင္း ထံုးျဖဴ ၊ ျပည္ ရွား
သာဝါးလို႔ေထြး။

ဒီလို နန္းေတာ္တြင္းမွ ဘုရင္စားကာေထြးသည့္ ကြမ္းအေရာင္ကို ၾကည့္ရင္းစပ္တဲ့ လူဦးမင္းရဲ႕ ကဗ်ာကို ဖိုးသူေတာ္ဦးမင္းက ေတာဓေလ့ ရြာသူရြာသား သူဆင္းရဲမ်ားစားေသာ ကြမ္းအေရာင္ျဖင့္ ျပန္လည္ေခ်ပကာ စာအုပ္ပံုကေတာ့ -

ကြမ္းရြက္ကယ္ ညွာေၾကြ
ေရစိမ္တဲ့ေဆး……။
သန္းေခါက္လိႈ္င္လိႈင္ႏွင့္၊
ခ်ိုဳင္လိုက္မယ္ ထံုးျဖဴေျခာက္ကယ္၊
အာေပါက္မွေထြး။

စကားေျပာတတ္ခါစအရြယ္မွစ၍ စာသင္သားေက်ာင္းသားဘဝ၊ အတန္းေတြၾကီးလာသည့္အထိ ကၽြန္ေတာ္တိုရဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္လည္းေကာင္း၊သင္ၾကားခဲ့ရေသာ ေက်ာင္းစာမ်ားတြင္လည္းေကာင္း ကဗ်ာသည္ အေတာ္အတန္ပင္ ထိေတြ႔ခဲ့ရသည့္ ကစားမႈအေနျဖင့္ေရာ၊ ပညာဗဟုသုတမ်ားအေနျဖင့္ေရာေပးေသာစာေပျဖစ္ေပသည္။
လူၾကီးေတြဆိုသလိုေပါ့ ဂါထာေပး ေတးျဖစ္တဲ့၊ ကဗ်ာေပးရင္ေကာ ေတးျဖစ္မွာပဲေလ။ ကဗ်ာဆိုတာကေတာ့ ေတးသီခ်င္းအစပဲေပါ့ဗ်ာ။ ေတးေတာင္ သီဆိုမႈေကာင္းလွ်င္ နားေထာင္ေကာင္းသလို ကဗ်ာဆိုတာလည္း အသံေန အသံထားန႔ဲရြတ္ဆိုတတ္လွ်င္ အေတာ္ပင္နားဝင္ခ်ိဳျမလွေပသည္။ရြတ္ေကာင္းဆိုေကာင္းေသာ အထက္ပါ ကဗ်ာေလးမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ္အဖိုေတာ့ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကေလးဘဝမွ အရြယ္ေရာက္သည္တိုင္ မေမ့ႏိုင္သည့္ ကဗ်ာေလးမ်ားျဖစ္ေပသည္။တခ်ိဳ႕ကဗ်ာေလးမ်ားမွာအမွားပါရင္လဲခြင့္လႊတ္ျပီးဖတ္ေပးၾကပါခင္ဗ်ား။ဒီအေၾကာင္းတက္ခ္ထားတဲ့မႏွင္းကိုေရာစိတ္ေက်နပ္မည္လို႔ထင္ပါတယ္။လာအေၾကာင္းၾကားလို႕ ေက်းဇူးပါဗ်ာ။ပထမဆံုးေစ်းဦးေပါက္ေသာ ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ကဗ်ာေတြဖတ္ရတာ သေဘာက်တဲ့သူအျဖစ္ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ စိတ္ပါစြာေရးသားႏိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။