>သူရာနတ္သမီး၏ စလယ္ဆံုး ကကြက္မ်ား

>

Greek Goddess of Alchol Mayahuel

(၁)
ကမၻာဦးထဲမွာ “ေက်ာက္ေခတ္ဘီယာခရားမ်ား”* လဲေလ်ာင္းေန၏။
ဤသည္မွာ ဘီစီတစ္ေသာင္းေက်ာ္မွ သူရာနတ္သမီး၏ အစ
သူမ ကနဦး ဘယ္ကစလို႔…..၊ ဘယ္ကလာ……
ဂဃနဏ မသိၾက
ဘုမသိ ဘမသိ ရမ္းတုတ္ၾက
ဘုသိ ဘသိ ေျဖရွင္းၾက
သူမ အစ ပါရွားကတဲ့… ဒါလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္
သူမ အစ အီဂ်စ္ကတဲ့…ဒါလည္း မွန္ႏိုင္သည္
သူမ အစ ဂရိကတဲ့…. ဒါလည္း ေထာက္ခံသည္
သူမ အစ တရုတ္ကတဲ့… ဒါလည္း နီးစပ္သည္
သူမ အစ အိႏၵိယကတဲဲ့… ဒါလည္း အလားအလာရွိသည္
သူမ အစ ေရာမကတဲ့…..
သူမ အစ ေဘဘီလံုကတဲ့….
သူမ အစ ….သုရာနတ္ျပည္ကတဲ့…..
သူမ အစ….
သူမ အစ …..
အစ….အစနဲ႔ …….
ဇစ္ျမစ္ခ် ဆြဲထုတ္လိုက္တာ
သူတစ္ေပါက္ ငါတစ္ေပါက္နဲ႕ ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာ
ဘယ္ဟာမွန္ ဘယ္ဟာမွား ဝိဝါဒနဲ႕ အမ်ိဳးအသၤေခ်
အယူမ်ိဳးမ်ိဳး သမိုင္းစံုစံု က်မ္းထိုထိုမွာ ေဖာ္ျပလိုက္ၾကတာ
အိုကြယ္…. သူရာနတ္သမီးေရ စခ်င္သလိုသာ စပါေတာ့။

(၂)
အစျပီးေတာ့…..အလယ္
သူမ၏နာမ……….
သူ႔အရပ္ သူ႔အေခၚ သူ႔ေဒသ သူ့မူကြဲေၾကာင့္
သူရာနတ္သမီး နာမ…..
အမည္လြဲ အုပ္စုမ်ားစြာရွိသည္
အုပ္စုကြဲ အမည္မ်ားစြာရွိသည္
အမ်ိဳးတူ သင္းကြဲမ်ားစြာရွိသည္
အသင္းတူ မ်ိဳးကြဲမ်ားစြာရွိသည္
အေရာင္တူ ပံုကြဲမ်ားစြာရွိသည္
ပံုစံတူ အေရာင္ကြဲမ်ားစြာရိွသည္
အနံတူ အရသာေပါင္းစံုရွိသည္
ရသာတူ အနံကြဲမ်ားစြာရွိသည္
အျခား…. ျခားေသာ ဝိေသသနမ်ားႏွင့္
သူရာနတ္သမီး ကကြက္ေတြကေတာ့
ဆယ္ႏွစ္ၾကိဳး ကေဝ တစ္ေကာင္အလားပါပဲ။

(၃)
ေကာင္းျခင္းႏွင့္လည္း သေႏၶတည္ေမြးဖြား
ဆိုးျခင္းမ်ားႏွင့္လည္း ေက်ာ္ေဇာထင္ရွား
ယဇ္ပၸလင္ထက္မွ နတ္ၾသႆဓေဆးတဲ့
ေသာက္လွ်င္ ေသရည္၊ ျပစ္လွ်င္ ေဆးရည္
မ်ားျပန္ရင္လည္း မူး၊ နည္းျပန္ေတာ့လဲ ရူး
တန္ရင္ေတာ့ ေဆး၊ လြန္လာရင္ေတာ့ ေဘးေပါ့
အသူရာမကို သတိသာ ထားၾက
မယာအသေခၤ်ျဖင့္ ရစ္ေခြ
တဏွာကၽြန္အျဖစ္ က်ံုးသြင္း
ထိေတြ့ေပါင္းဖက္ ယွက္ႏြယ္သူအစံုကို
သူမေျခရင္း ဝပ္ဆင္းေျမခ ေၾကြက်သြားေလာက္ေအာင္
ညွိငင္ဆြဲေဆာင္လိမ့္မယ္
ဖန္ဆင္းစြမ္းေဆာင္လိမ့္မယ္
ျပဳစားခိုင္းေစလိမ့္မယ္
အရည္ျခံဳ ကကြက္ဆန္းေတြနဲ႔ သူမ ကျပအသံုးေတာ္ခံေနတယ္။

(၄)
စပ်စ္ခ်ိဳရည္ ဝိုင္တစ္ခြက္ ၾကားရံုနဲ႔တင္ သေရယို
နင့္အရသာ ဘယ္လိမ့္ႏိုးနဲ႔ တမ္းတမိေသးတဲ့ အီေဖကို
မလံုတလံု အဝတ္အစား ေၾကာ္ျငာန႔ဲ မယ္ေတာ္ေလးေတြ ဆြဲေဆာင္ခ်က္
ဘီယာကိုပဲ အသားေပးေၾကာ္ျငာတာလား ေမာ္ဒယ္ရဲ့ဟန္အျပေၾကာ္ျငာေပလား
လူေရာ ဘီယာေရာ ႏွစ္ခုစလံုးကို ေၾကာ္ျငာေတာ့အမွန္ပဲ
လၻက္ရည္ဓေလ့ထက္ စေတရွင္းဘက္ အသားေပးတဲ့ ေခတ္စမ္းအလကၤာေတး
အလန္းဇယားေတြ အကြက္ခ်ဖို့ရာ
ဘီယာဟာ အရက္ေတာ့မဟုတ္ပါ…
တေငြ့ေငြ့ေလးနဲ႔ အေတာ္လာတာ….
ဆိုရိုးလား ေၾကာ္ျငာလား တေဘာင္လဲ ျဖစ္ႏိုင္သည္
ယမကာလုလင္တို႔ တေငြ့ေငြ့သက္ေပ်ာက္သြားၾက
ငယ္ႏုစဥ္တုန္းပင္ ေျမခေၾကြက်သြားရ
ေနညိဳရင္ ေလပ်ိဳတယ္
ေနေစာင္းေတာ့ အေဖာ္ေကာင္းနဲ့
အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္ ကဲ…သယ္ရင္းေရ
စင္တင္ဂီတနဲ႔ ေရာင္စံုအလင္းေတြေအာက္
အာလူးအရက္တစ္လံုးနဲ႕သြားေမွာက္ၾကဦးစို႕။

(၅)
အာလူးစား မုတ္ဆိတ္ေတြကေတာ့ ဘုရားသခင္ရဲ့အေသြးေတာ္
ဆန္ကိုစား အာရွသားမ်ားအတြက္ေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ့အျပစ္ေတာ္
ဘယ္ဘက္က ၾကည့္ၾကည့္ သူ႔အိုးနဲ႔သူ့ဆန္ တန္တာခ်ည္းပဲ။
ရွင္ဘုရင္ ေသာက္ေတာ့ ယစ္ေရႊရည္
လူကံုထံ ေသာက္ေတာ့ ယမကာရည္
သူဖုန္းစား ေသာက္ေတာ့ ေသရည္
ဧကရာဇ္အစ ကုန္သည္အလယ္ သူဖုန္းစားအဆံုး
ဘာအရည္ျဖစ္ျဖစ္ ေသာက္လို႔မူးလာရင္ေတာ့ “သူရာေမရိယ”….ပါပဲ။
ဆန္ျဖင့္ လုပ္ေသာ္ ပိဌသုရာ၊
မုန္႔ျဖင့္ လုပ္ေသာ္ ပူဝသုရာ၊
ထမင္းျဖင့္ လုပ္ေသာ္ ၾသဒနသုရာ၊
တေဆးျဖင့္လုပ္ေသာ္ ကိဏၰပကၡိတၱသုရာ၊
အသီးအေစ့ျဖင့္ ျပဳေသာ္ သမၻာရသံယုတၱသုရာ၊
က်မ္းဂန္လာ “သုရာ= ခ်က္ရည္”ဟု ငါးမိ်ဳး ဖြဲ့ဆို၏။
အပြင့္ စိမ္ျပဳေသာ္ ပုပၸါသဝ၊
အသီးကို စိမ္ျပဳေသာ္ ဖလာသဝ၊
စပ်စ္သီး စိမ္ျပဳေသာ္ မဓြာသဝ၊
ထန္းရည္ ၾကံရည္ ျပဳလုပ္ေသာ္ ဂုဌာသဝ၊
ဖန္ခါးသီး စိမ္ျပဳလုပ္ေသာ္ သမၻာရ သံယုတၱာသဝ ဟူ၍လည္း
“ေမရိယ(ဝါ) စိမ္ရည္” ဟု ငါးမ်ိဳးရွိ၏။
အမွန္အမွား ကြဲျပားမသိ
ေမွာင္အတိဖုန္းေသာ အဝိဇၨာရည္ကို
က်င့္ဝတ္နည္းျဖင့္ ေဝရာမဏိ ေရွာင္ၾကည္ရမည္
သူရာခက္ဆစ္ နိဂုံးတည္း။

ခ်မ္းဧအိမ္

* Stone Age Beer jugs

သူရာနတ္သမီးဆိုတာ ဂရိဒ႑ာရီထဲက အရက္နတ္သမီး မာယာေဟာ ဆိုတဲ့ နတ္သမီး အေၾကာင္းကို ဖတ္မိျပီး “အရက္”ကို နတ္သမီးအျဖစ္နဲ႔ တင္စားထားတာပါ။

ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါဦးမည္။
© ခ်မ္းလင္းေန

>ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ ဆိုတဲ့ ဧကံျဖိဳး

>

တစ္ခ်ိန္တုန္းက ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ လိႈင္နယ္ေျမေပၚမွ ေပါက္ဖြားလာေသာ တကၠသိုလ္ ေနာက္ခံ သံုးပြင့္ဆိုင္ အခ်စ္ဝတၳဳတစ္ပုဒ္ေပါ့။ စာသားမ်ားကို ေမြးဖြားသူ ဧကံျဖိုး က သူ႔ကိုယ္ပိုင္ ဇာတ္ေကာင္ ရဲရင့္ရယ္၊ လိႈင္းရယ္၊ မိုးခင္ခင္တို႕သံုးေယာက္ရဲ႕ တစ္ဦးျခင္းစီရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ေတြကို ထုဆစ္ပံုေဖာ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ တကၠသိုလ္မ်ား၏ ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွ ထူးျခားဆန္းသစ္ေသာ ရသအသြင္တစ္မ်ိဳးအေနျဖင့္ ခြဲထြက္လာခဲ့ေသာ စာေရးသူ ဧကံျဖိဳး ၏ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ စာအုပ္ကေလးကို ၂၀၁၁ခုႏွစ္၏ ခ်စ္သူမ်ားေန႔အမွီ ေဖဖဝါရီ ၉ရက္မွာ စတင္ျဖန့္ေဝမွာျဖစ္သည္။

လွပေသာ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္မ်ား၊ ရင္ခုန္ဖြယ္ ခ်စ္ျခင္းတရား၏ ရသမ်ား၊ တခ်ိန္တခါက ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ လိႈင္နယ္ေျမရွိ လြမ္းေမာေအာက္ေမြဖြယ္ရာ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေသာ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းမ်ားကို ဖတ္ရႈသူမ်ား၏ ရင္ခြင္တြင္ ထင္က်န္ရစ္ေစျပီး မိမိတို့ ခ်စ္သူမ်ားကို ဗယ္လင္းတိုင္း လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ ေကာင္းမည့္ စာအုပ္ေကာင္းတစ္အုပ္ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါသည္။

စာေရးသူ ဧကံျဖိဳး မွာ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္တြင္ အင္ၾကင္းျမိဳင္စာေပမွ ထုတ္လုပ္ျဖန္႔ေဝခဲ့ေသာ အခ်စ္ရွိေသာေန႔စြဲမ်ား အမည္ရွိ အခ်စ္ဝတၳဳျဖင့္ စာေပေလာကထဲ ဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။ အခ်စ္ရွိေသာေန႔စြဲမ်ား ဝတၳဳကို ထိုအမည္ျဖင့္ပင္ ဒါရိုက္တာ ေမာင္မ်ိဳးမင္း(ရင္တြင္းျဖစ္) က သရုပ္ေဆာင္ ေဒြး၊ ထြန္းအိျႏၵာဗိုလ္၊ ခင္ဇာျခည္ေက်ာ္ တို႔ျဖင့္ ဗီဒီယိုကားအသြင္ ဖန္တီးခဲ့သည္။ ထိုဝတၳဳ၏ အရိပ္အေငြ႔မ်ားသည္ ထိုေခတ္အခါက လြမ္းေမာက်န္ရစ္ခဲ့ေသာ တကၠသိုလ္ေနာက္ခံ ဇာတ္ကား ျဖစ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ၂၀၁၀တြင္ ဒါရိုက္တာ ေမာင္မ်ိဳးမင္း (ရင္တြင္းျဖစ္)ကပဲ ထိုဇာတ္လမ္းကို အမုန္းသမိုင္းဆိုျပီး အမည္ေျပာင္းကာ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္၊ မိုးေဟကို၊ သဥၨာဝင့္ေက်ာ္ စသည့္ ယေန႔ေခတ္ နာမည္ေက်ာ္ သရုပ္ေဆာင္မ်ားစြာျဖင့္ ျပန္လည္အားျဖည့္ကာ ဒီဗီဒီ ဇာတ္ကားေကာင္းတစ္ေခြ ဖန္တီးခဲ့ျပန္သည္။ ယေန႔ေခတ္ ျမန္မာရုပ္ရွင္ေလာက ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွ တမူထူးျခားေသာ တကၠသိုလ္ေနာက္ခံ ဇာတ္လမ္းေကာင္းတစ္ကား ျဖစ္ေပၚလာဖို႔ဆိုတာ ရွားပါးလွပါတယ္။

စာေရးသူက ထိုကဲ့သို႔ ေအာင္ျမင္ခဲ့ရေသာ သူ၏ အခ်စ္ရွိေသာေန႔စြဲမ်ား ဝတၳဳေလးကို ယေန႔ေခတ္ကာလႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြေစရန္ ဒုတိယအၾကိမ္ ျပန္လည္စီစစ္ တည္းျဖတ္ျပီး ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ အမည္ျဖင့္ ျပန္လည္အသက္သြင္းခဲ့ျပန္သည္။ စာေရးသူ ဧကံျဖိဳး သည္ ဟန္သစ္ မဂၢဇင္း၊ ဖက္ရွင္ မဂၢဇင္း၊ ျမွားနတ္ေမာင္ မဂၢဇင္း၊ ေၾကာ္ျငာ မဂၢဇင္းတို႔တြင္ ၁၉၉၀ မွ ၁၉၉၅ အထိပါဝင္ခဲ့သည့္ သူ၏  ဝတၳဳတို ၁၂ ခုကို စုစည္းထားေသာ လက္ေရြးစင္ ဝတၳဳတိုစာအုပ္ လည္း ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ေလာက္ ထြက္ရွိလာဖို႔ ရွိပါသည္။ သူ၏ ဒုတိယေျမာက္ ဝတၳဳအသစ္ကိုလည္း လာမည့္ မတ္လေလာက္မွာ ဆက္လက္ျဖန္႔ေဝဖို႔ရွိေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါးရင္း စာေရးသူ ဧကံျဖိဳး၏ ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ စာအုပ္ေလးကို မွ်ေဝခံစားႏိုင္ၾကပါေစ။

( ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြၾကီး ဧကံျဖိဳးရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ စာအုပ္ကေလးကို ကၽြန္ေတာ္ဘေလာက္ေလးမွ ေဖာ္ျပ ကူညီရတဲ့အတြက္ ဝမ္းေျမာက္မိပါသည္။ ကိုဧကံျဖိဳး စာေပျမစ္ေပၚမွာ ေအာင္ျမင္စြာ ဆက္လက္စီးဆင္း ႏိုင္ပါေစဗ်ာ။ဗီဒီယိုႏွစ္ကားလံုးကို ၾကည့္ဖူးခဲ့ျပီး ဒီႏွစ္ကားလံုးရဲ႕ဇာတ္လမ္းဖန္ဆင္းရွင္ဟာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ နီးကပ္စြာ ခင္မင္ခဲ့ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္မိတ္ေဆြၾကီး ျဖစ္ေနခဲ့တာမို႔ ထိုစာအုပ္ကေလးသည္ ကၽြန္ေတာ္ကို အမွတ္တမဲ့မွ အမွတ္တရမ်ားစြာ ရွိခဲ့တဲ့ စာအုပ္ကေလးပါ။ ကၽြန္ေတာ္၊ မႏွင္း၊ ကိုလင္းၾကယ္ျဖဴ၊ ကိုၾကီးပီတာ တို႔မွ ခင္မင္ရေသာ မိတ္ေဆြၾကီး ဧကံျဖိဳး၏ ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ အတြက္ အမွတ္တရ…….)

ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါဦးမည္။
ခ်မ္းလင္းေန

>ေၾကကဲြဖြယ္ ဈာပနပြဲ

>

ဒီအေၾကာင္းအရာေတြက ပက္စ္စီတစ္ပုလင္းကို ပိုက္ဆံအစိတ္ရွိရင္ ေသာက္လိုရခဲ့တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက ျဖစ္ခဲ့တာေတြ။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကဆိုရင္ လမ္းေပၚထြက္ ၾကည့္လိုက္ရင္ မီးစတန္းလန္းနဲ  အုန္းဆံၾကဳိးေတြကို ကြမ္းယာဆိုင္ေတြမွာ ေတြ႔ရဦးမယ္။ ညေနဖက္ TV ဖြင့္ၾကည့္ရင္လည္း ေရခဲေရေသာက္ခ်င္ရင္ ဒီကိုလာ၊ အိမ္လိုခ်င္ရင္  ၾကည္စိုး(I.C) ဆီသြားဆိုတဲ့ မတူးၾကီးရဲ့အသံကို  ၾကားရဦးမယ္။ 

သာမရိုးက် ဝန္ထမ္းလင္မယားတစ္စံု။ သူတိ႔ုေနကေတာ့ ဖဆပလထဲမွာ။ သူမ်ားေတြအိမ္ခန္းရဲ့ Master Bedroom ကို ျပန္ငွားျပီးေတာ့ ေနေနၾကတာ။ ကိုယ့္အိမ္ခန္းထဲကို ဝင္မယ္ဆိုရင္ သူမ်ားေတြ ဧည့္ခန္းၾကီးကို ျဖတ္လာျပီးေတာ့မွ ေရာက္တယ္။ ဒီေနရာမွာပဲ ထမင္းခ်က္၊ ဒီေနရာမွာပဲစား၊ ဒီမွာပဲအိပ္၊ ဒီမွာပဲေရခ်ိဳး၊ ဒီမွာပဲအိမ္သာတက္၊ ဒီမွာပဲဘုရားရွိခိုး။ 

အဲဒီအိမ္က ေရခ်ိဳးခန္းက ရယ္ရတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ ေရခ်ိဳးေနရင္ ဘယ္သူမွ အိမ္သာမတတ္ရဲဘူး။ ေရခ်ိဳးခန္းနဲ အိမ္သာနဲက တစ္ဆက္ထဲရယ္။ ဧည့္သည္ေဆာင္သည္လာရင္ အရမ္းဒုကၡေရာက္တယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း သူတို႔ဟာနဲ သူတို႔ေတာ့ အဆင္ေျပလွတယ္လို႔ မဟုတ္ေတာင္ ေနလိုေတာ့ျဖစ္ေနေသးတယ္။ 

ဒီလိုနဲ႔  သူတို႔ေတြထဲကို ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ထပ္ေရာက္လာတယ္။ ေကာင္မေလးကိုယ္ဝန္ကို သူတို႔လိုခ်င္လ႔ို တမင္ျပင္ဆင္ျပီး ယူခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ ေကာင္မေလးအေမ ေျပာသလိုေျပာရရင္ ေစာက္ပလုပ္တုတ္ျဖစ္ျပီး ရသြားတာ။

အဲဒီေန႔က သူတို႔လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ေဈးသြားၾကတယ္။ လမ္းမွာ မိန္းမလုပ္တဲ့သူက မူးလဲပါေလေရာ။ ဗမာရပ္ကြက္ေတြ ထံုးစံအတိုင္း တစ္ခုခုျဖစ္တယ္ဆိုရင္ လူေတြက ဝိုင္းအံုလာၾကေရာ။ အဲဒီအထဲကမွ မိန္းမခပ္ငယ္ငယ္တစ္ေယာက္က ေကာင္မေလးအေမကိုၾကည့္ျပီး အစ္မမ်က္ႏွာေတြ ျဖဴေနတာပဲ ဒါေသာက္လိုက္ဆိုျပီး အဲဒီတုန္းက ရပ္ကြက္ထဲက လူေတြက အညိဳေတာင့္ၾကီးလို႔ ေခၚေနၾကတဲ့ မိန္းမအားေဆးတစ္ေတာင့္ ထုတ္တိုက္တယ္။ ဒါ ေတာ္ရံုတန္ရံုေစတနာနဲ႔ မဟုတ္ဘူး ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီေဆးက သူ႔ေခတ္သူ အခါတုန္းက အရမ္းေဈးၾကီးတဲ့ေဆး။

 ဒီလိုနဲ႔ပဲ ဆိုက္ကားငွားျပီး ေဆးခန္းေျပးေတာ့ ဆရာဝန္က ေကာင္မေလးအေဖကို ေျပာတယ္။ ခင္ဗ်ားမိန္းမမွာ ကိုယ္ဝန္ရွိတာထင္တယ္။ ဆီးသြားစစ္လိုက္ပါဆိုေတာ့ ေနာက္တစ္ေန႔လည္းၾကေရာ သူတ႔ိုေယာကၡမေတြရွိတဲ့ မဂိုလမ္းက ေအးေဆးတိုက္မွာပဲ သြားစစ္ျဖစ္လိုက္တယ္။ တစ္ခုခုေဆးစစ္ရင္ positive ဆိုရင္ လန္႔ေနရတဲ့ေခတ္ၾကီးမွာ result လည္းေတ႔ြေရာ ေကာင္မေလးအေဖက မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္သြားလို႔  ေဆးခန္းက သူနာျပဳဆရာမေလးကေတာင္ ဟာ…အစ္ကို ဒါ ဝမ္းသာရမယ့္ကိစၥၥေလလို႔ လွမ္းသတိေပးလိုက္ရေသးတယ္။ 

တစ္ခါ ကိုယ္ဝန္နည္းနည္းရင့္လာေတာ့ မိုးေတြအရမ္းရြာေနတဲ့ေန႔ၾကီး။ သူတို႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ရံုးကေန ျခင္းေတာင္းကိုယ္စီန႔ဲ  ျပန္လာၾကတယ္။ လက္ထဲမွာလည္း ထီးတစ္ေယာက္တစ္လက္နဲ႔။ သူတို႔ေဆာင္းတဲ့ထီးက တရုတ္ကလာတဲ့ ခိုထီးအတုကို ေဆာင္းထားတာ။ အတုနဲ အစစ္ဘာကြာလဲဆိုေတာ့ အစစ္ရဲ့လက္ကိုင္ကေလးေထာင့္၊ ေနာက္ျပီးေတာ့နီညိဳေရာင္န႔ဲ  Dove ဆိုတဲ့စာတန္းန႔ဲ ခိုပံုကေလးပါတယ္။ အတုရဲ့လက္ကိုင္ကၾကေတာ့ မီးပံုးပ်ံေျပာင္းျပန္ပံု လံုးလံုးၾကီးန႔ဲအလယ္မွာ အနီေရာင္လိုင္းတစ္လိုင္းပါတယ္။ 

အဲဒီလို လမ္းေလွ်ာက္လာေနတုန္း ေလျပင္းျပင္းတစ္ခ်က္တိုက္လိုက္ေတာ့ ေလတိုက္တဲ့ေနာက္ ထီးကပါသြားသလို လမ္းကလည္း ရႊံ႕ေတြန႔ဲေခ်ာေနလိ႔ု  ဗိုက္ၾကီးသည္က ေခ်ာ္လဲပါေလေရာ။ ဘာမွသိပ္ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ မျဖစ္သြားေပမယ့္ ေကာင္မေလးအေမရဲ့ တံေတာင့္ဆစ္မွာ ေသရာပါအမွတ္ၾကီး ျဖစ္က်န္ခဲ့တယ္။ အမာရြတ္ဆိုတာက ဟိုးအရင္တစ္ခ်ိန္တုန္းက ျပင္းျပင္းထန္ထန္ နာက်င္ခံစားခဲ့ရတယ္ဆိုတာရဲ့ အမွတ္အသားပဲ။ 

မိန္းမလုပ္တဲ့သူရဲ့ညီမက သူ့တုန္းကဝတ္ခဲ့တဲ့ ဗိုက္ဖံုးအက် အေဟာင္းေတြကို ေပးတယ္။ အိုဂ်ီန႔ဲလည္း လိုက္အပ္ေပးတယ္။ အိုဂ်ီက သူ႔ေခတ္သ႔ူအခါတုန္းက နာမည္ၾကီးအိုဂ်ီပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေကာင္မေလးကို ေမြးတယ္။ GEC မွာတန္းစီပါ ဆိုတဲ့ေခတ္ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကို လက္တိုဂ်င္တစ္ဘူးစီရတယ္။ အိမ္ေထာင္သည္ ဆန္ဆယ့္ေလးျပည္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္စာ ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ျပည္ရတယ္။ ေကာင္မေလးကိုေမြးေတာ့ သူ႔အေမလုပ္သူက ေတာ္ေတာ္အသက္ၾကီးေနျပီ။ သံုးဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေနျပီ။ အဲဒီေတာ့  ႏို႔ကေကာင္းေကာင္း မထြက္ေတာ့ဘူး။  ႏို႔မထြက္ေတာ့ ဝေအာင္လည္း တိုက္လို႔မရသလို ကေလးကလည္း အားစိုက္စို႔ရလို႔ သိပ္မစို႔ခ်င္ဘူး။

ေနာက္ခြင့္ရက္ကလည္း ေလးဆယ့္ငါးရက္ပဲရတာ။  ျပီးတာနဲ႔  ရံုးဆက္တက္ရေရာ။ ဒီလိုန႔ဲ သူ႔အဓိက အဟာရက ႏို႔ဘူးျဖစ္လာတယ္။ ေကာင္မေလးက ႏို႔ဘူးအရမ္းၾကိဳက္တယ္။ ႏို႔ဘူးမွႏို႔ဘူးပဲ။ အလုပ္ကရတဲ့ လက္တိုဂ်င္ႏွစ္ဘူးက မေလာက္ေတာ့ဘူး။ ႏြားနီကူလာရတယ္။ ေနာက္ပိုင္းၾကေတာ့  ႏြားနီေတာင္မွ ေကာင္းေကာင္းမေလာက္ခ်င္ေတာ့ဘူး။

အဲဒါန႔ဲပဲ ေကာင္မေလးအဖြားရဲ့ ေရႊဉာဏ္ေတာ္စူးေရာက္ျပီးေတာ့ အၾကံေပးခ်က္အရ ႏို႔ဘူးေဖ်ာ္နည္း နိသဿသရည္းထဲက recipe ထဲမွာ သၾကားနည္းနည္းဆိုတာက ေနရာဝင္ယူလာတယ္။ ဒါေတာင္မွ  လတစ္လရဲ႕ႏွစ္ဆယ့္သံုး နားကပ္လာရင္  ႏြားနီေတာင္ နပ္မမွန္ခ်င္ေတာ့ဘူး။

ဒီေတာ့လည္း ႏို႔မႈန္႔ဖိုး ျပတ္ေသာမခက္ေလာ၊ ဤနည္းသိလွ်င္ မလြယ္ေလာေပါ့။အိမ္နားက အိမ္ဆိုင္ေလးေတြမွာ ကေလးေတြ အပ်င္းေျပစားဖို႔ဆိုျပီးေတာ့ ထုတ္ထားတဲ့ တစ္က်ပ္တန္၊ ႏွစ္က်ပ္တန္ ႏို႔မႈန္႔အထုတ္ကေလးေတြကို ေရေႏြးထဲထည့္ေဖ်ာ္၊ ပူေနေသးလားလို႔ လက္ဖမိုးေပၚ အစက္ခ်ျပီးစမ္းၾကည့္ ေအးျပီဆိုတာနဲ႔ ကေလးပါးစပ္ထဲ ထိုးထည့္လိုက္ အငိုတိတ္ကေရာပဲ။ 

တစ္ခါကေတာ့ ေရာင္းတဲ့သူကပဲ မွားေပးလိုက္တာလားမသိဘူး။ ႏို႔မႈန္႔ဆိုျပီးဝယ္လာလိုက္တာ ေရေႏြးနဲ႔ေရာျပီး ေဖ်ာ္ၾကည့္လိုက္ေရာ ပဲမႈန႔္ဆန္မႈန္႔ေတြလိုမ်ိဳး ပ်စ္ခဲခဲၾကီးျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာပဲေျပာေျပာ ညညေတြဆိုရင္ ကေလးငိုသံရဲ့ေနာက္မွာ ကေတာက္ကေတာက္ဆိုတဲ့ အသံပါလိုက္လာေနၾက ျဖစ္ေနျပီ။ သူတို႔အိမ္ထဲကို ဝင္လိုက္ရင္ ဝိုင္အိုလက္အနံ ကေလးက သင္းေနတတ္တယ္။ 

အခုအခ်ိန္အထိ အဲဒီတုန္းက ဗူးခံြအေဟာင္းေလးကို အေရာင္တင္မႈန႔္ထည့္တဲ့ဘူး လုပ္ထားလို႔ ေၾကာင္အိမ္ထဲမွာ သြားၾကည့္ရင္ေတာင္ ေတြ႔ရဦးမွာ။ ေကာင္မေလး နည္းနည္းၾကီးလာေတာ့ ကုလားပဲမႈန႔္ရယ္၊ ဆန္မႈန႔္ရယ္ကို စက္မွာသြားၾကိတ္ ျပီးေတာ့ ေရေႏြးန႔ဲ ေဖ်ာ္ျပီးေကၽြးတယ္။ ဘာကေလးအဟာရမႈန္႔မွ မလိုဘူး။ အသက္ေျခာက္လအထိ မိခင္ႏို႔တစ္မ်ိဳးထဲဆိုတာက ေဆာင္ပုဒ္ေလ။ ေဆာင္ပုဒ္ေတြနဲ႔ လက္ေတြ႔ၾက တကယ္တမ္း အလုပ္မျဖစ္ဘူး။

ေနာက္သိပ္မၾကာဘူး ေကာင္မေလးအေမ ရံုးစတတ္ေတာ့ ေကာင္မေလးကို အိမ္နားက ကေလးထိန္းတဲ့အိမ္မွာ သြားပို႔ထားလိုက္ရတယ္။ ကေလးထိန္းခက တစ္လကိုလစာအျပင္  ရုံးကရတဲ့ ဆီငါးဆယ္သားနဲ  ေရႊဝါဆပ္ျပာႏွစ္ေတာင့္ အဆစ္ေပးရေသးတယ္။ 

ဒီလိုန႔ဲပဲ ေျခာက္လခုႏွစ္ေလာက္ရွိလာေတာ့ ကေလးထိန္းတဲ့အိမ္ကသူေတြက ဝိုင္းေျပာၾကတယ္။ သူမ်ားကေလးေတြ ေခါင္းေထာင္တဲ့အရြယ္ေရာက္ေနျပီ ဒီကေလးမေလးက အခုအထိ ေခါင္းမေထာင္ေသးပါလား ဆိုျပီးေတာ့။ ဒါေပမယ့္ သိပ္ေတာ့စိတ္မပူမိဘူး ခုေလာေလာဆယ္မွာက ေခါင္းေထာင္တာ မေထာင္တာ ဆိုတာထက္ အေရးၾကီးတာေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္။

သူတို႔ေတြ ထမင္းစားၾကေတာ့ ဆန္က ရံုးကေနေပးတယ္။ ရံုးကရတဲ့ဆန္ကို ေကာင္မေလးအေဖက ထုတ္ထားျပီးေတာ့ ေယာကၡမေတြအိမ္မွာ ခဏသြားထား၊ စေနတနဂၤေႏြက်မွ အိမ္ျပန္သယ္တယ္။ သူတစ္ေယာက္တည္း အဲ့ဒီဆန္ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ျပည္ကိုထမ္းျပီး ဘတ္စ္ကားနဲ႔  အိမ္ကိုသယ္တယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ သူ႔မိန္းမက ပလတ္စတစ္ၾကီးကိုခင္း စေကာႏွစ္ခ်ပ္၊ စကာတစ္ခ်ပ္ကိုခ်၊ မ်က္ႏွာမွာနင္ဂ်ာေတြလို အဝတ္နဲ႔စီးျပီး ဆန္ျပာေတာ့တာပဲ။ 

အ့ဲဒီဧည့္မထဆန္ကို တစ္ခါတစ္ေလ အဝါေရာင္ျမက္သီးေလးေတြနဲ  တူတူေရာ ျပီးေတာ့စားတယ္။ ထြက္လာတဲ့ဆန္ကဲြကိုေတာ့ လမ္းတကာလွည့္ျပီး ဆန္ကဲြဝယ္တဲ့သူေတြကို ျပန္ေရာင္းတတ္တယ္။ အဲဒီဆန္ကဲြဝယ္တဲ့သူေတြက အရမ္းသနားဖို ေကာင္းတယ္။ အိမ္ကထြက္လာတုန္းက ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔  ေနာက္ေတာ့တျဖည္းျဖည္း ဇက္က်ိဳးမတတ္ေလးတဲ့အိတ္ၾကီးကို တစ္လမ္းဝင္တစ္လမ္းထြက္ ရြက္ျပီးသြားရတယ္။ ဖဲြျပာေရာင္းတဲ့သူေတြကေတာ့ ေကာင္းတယ္ဆိုမလား။ ထြက္လာတုန္းကသာ ေတာင္းၾကီးအၾကီးၾကီးနဲ႔အျပည့္  တစ္ေနကုန္လည္း ေရာင္းလိုက္ေရာ တျဖည္းျဖည္းေလ်ာ့သြားေရာ။

တစ္ခါတစ္ေလၾကေတာ့လည္း သူတို အေၾကာ္ဝယ္ေနၾက အေၾကာ္ဆိုင္မွာ ကိုယ္တိုင္သြားျပီး ဆန္ကဲြကို ျပန္ေရာင္းတယ္။ သယ္ရတာေတာ့ ပင္ပန္းေပမယ့္ ပိုက္ဆံနည္းနည္းပိုရတယ္။  သူတို႔ဝယ္ေန ၾက အေၾကာ္ဆိုင္လို႔သာေျပာရတယ္ သူတို႔ကအေၾကာ္ကို ဝယ္တယ္၊ မဝယ္ဘူး ေျပာဖိ႔ု နည္းနည္းခက္တယ္။ 

သူတို႔အေၾကာ္ဝယ္တဲ့ပံုစံက အေၾကာ္ကိုဝယ္တာ မဟုတ္ဘူး။ အေၾကာ္ေၾကာ္ရင္း ပဲ့ပဲ့ထြက္သြားတဲ့ မုန္႔ႏွစ္ကေလးေတြကို ေၾကာ္တဲ့သူက တူးသြားမွာစိုးလို  ဆယ္ျပီးပံုထားတာကို ျပန္ဝယ္တာ။ အဲဒီအေၾကာ္အေၾကေလးေတြနဲ႔  ထမင္းကို အခ်ဥ္ရည္နဲ လူးျပီးစားတယ္။ အရင္ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ထဲရွိတုန္းက ရံုးကဆန္ကို ျပန္ေရာင္းျပီး ဆန္ေကာင္းဆိုရံုဆန္မ်ိဳး ဝယ္စားေလ့စားထရွိေပမယ့္ အခုၾကေတာ့  ရံုးထမင္းဘူးကလဲြလို  အိမ္မွာရံုးဆန္ပဲစားရတယ္။ သူတုိ႔ကအဲဒါကို နန္းေတာ္ထဲက ပုစြန္တုပ္ၾကီးလို႔ေခၚၾကတယ္။

ေကာင္မေလးအေမမွာက ရင္က်ပ္တဲ့ေရာဂါရွိတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ေအးတဲ့ရာသီေတြဆိုရင္ ဂက္စ္ဘူးေလး ထုတ္ထုတ္ျပီး ရႈရတတ္တယ္။ မ်ိဳးရိုးလိုက္တာလား ဘာလားေတာ့မသိဘူး ေကာင္မေလးမွာပါ အဲဒီေရာဂါက ပါလာတယ္။ သူကေလးကလည္း ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္န႔ဲ  ရင္က်ပ္တတ္တယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳးရင္က်ပ္လာရင္ တျခားကေလးေတြဆို ေခါင္းေထာင္ျပီး ဟပ္ထုတ္လိုက္ရလို  နည္းနည္းသက္သာ သေယာင္ေယာင္ရွိေပမယ့္ သူ႔အတြက္ကေတာ့ မလြယ္လွဘူး။

 အဲ့ဒီလို ဆရာဝန္တကာနဲ႔  စံုေအာင္ျပျပီးေတာ့ မသက္သာတာနဲ႔ အဲဒီေခတ္အခါက နာမည္ၾကီး ေခ်ာ္တြင္းကုန္းက ကေလးအထူးကုဆရာဝန္ တစ္ေယာက္နဲ႔ ေျပာင္းျပၾကည့္ေတာ့ အဲဒီဆရာဝန္ေျပာတာက ေကာင္မေလးကို ေမြးတုန္းက ညွပ္ဆဲြျပီးေမြးလိုက္တာ အာရံုေၾကာထိသြားျပီး ဒီတစ္သက္ မစြမ္းမသန္ဘဝနဲ႔ပဲ ေနသြားရေတာ့မယ္ဆိုတာပဲ။ 

ဒီေတာ့ ကေလးမေလး အေဖနဲ႔အေမက အဂၤလိပ္ေဆးနဲ႔ကုလို မရရင္ ဗမာေဆးနဲ႔ကုမယ္ဆိုျပီး ေဆးဆရာေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ေဆးကု၊ ေဗဒင္ဆရာေပါင္းမ်ားစြာနဲ  ယၾတာေတြေခ်၊ အေရွ႕တိုင္းေရာ၊ အေနာက္တိုင္းေရာ ဗိေႏၶာရိုးရာေဆးမွီးတိုပါမက်န္ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ၾကိဳးစားျပီးကုခဲ့ၾကတယ္။ဟိုး…ေက်ာက္ပန္းေတာင္းလို ေနရာမ်ိဳးေတြအထိေတာင္ ဘာေရာဂါ ညာေရာဂါ ကုတာေကာင္းတယ္ဆိုလို႔ သတင္းၾကရင္ေတာင္ ေရာက္ခဲ့တယ္။

သူ႔ကို ေဆးကုေပးႏိုင္ဖို႔ အတြက္လည္း ရွိတဲ့လက္ဝတ္လက္စားေတြကို အကုန္ေရာင္းစရာရွိတာေရာင္း ေပါင္စရာရွိတာေပါင္နဲ႔ လုပ္လိုက္တာ အားလံုးကုန္ေတာ့မယ္။ ေနာက္ဆံုးက်န္တဲ့ နားကပ္ကေလးေတာင္ အေပါင္ဆိုင္ပို႔ထားလို႔ နားေပါက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ မေနတတ္တာနဲ႔ အတုေလးတစ္ရံဝယ္ပန္ထားရတယ္။ အဲဒီနားကပ္အတုေလးကလည္း ေရခ်ိဳးရင္းနဲ႔  အေရာင္ေတြ မွိန္မွိန္သြားတတ္လို႔ ခဏခဏအသစ္ဝယ္ျပီး ေျပာင္းတတ္ေနရတယ္။ 

ကေလးေဆးရံုကို သံုးၾကိမ္ေျမာက္တတ္ေတာ့ သူ႔ကိုခ်က္ခ်င္းပဲ အေရးေပၚအခန္းထဲသြင္းျပီး ခၽြဲစုတ္စက္န႔ဲ  ခၽြဲေတြစုတ္ထုတ္ေနရတယ္။ ကေလးေသးေသးေလးရဲ့ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုးမွာ ပိုက္ေတြတန္းလန္းနဲ႔  ရွိေနတာ ျမင္လို႔ေတာင္မေကာင္းဘူး။ အဲဒီေန႔က သူ႕ကိုေမြးတဲ့ေန႔ ဗုဒၶဟူးေနၾကီး။ သူ႕အေဖက ဘုရားကို သူ႕အတြက္ ယၾတာေခ်ေပးဖို႕  မနက္ထဲက ထြက္သြားတယ္။ ကေလးမေလးကို ဒီတစ္ေခါက္ ေဆးရံုတင္တဲ့ေန႔က သူ႔အေဖက အလုပ္ကအျပန္ ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္မွာ ကားေစာင့္ေနရင္းနဲ႔  အေမလုပ္တဲ့သူကို လွမ္းေျပာမိေသးတယ္။ ဒီေန႔ သူ႔စိတ္ေတြ အရမ္းေလးေနတယ္လို႔။ 

အိမ္ေရာက္ျပီး ကေလးထိန္းတဲ့အိမ္ကေန သြားေခၚေတာ့ ေကာင္မေလးကိုၾကည့္ေပးတဲ့ တူးတူးက ဆီးေျပာေတာ့တာပဲ။ ကေလးမေလး ေနမေကာင္းဘူးလို႔။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ညၾကေတာ့ ေကာင္မေလးကို ေဆးရံုတင္လိုက္ၾကရေရာ။ သူ႔အေဖအျပင္သြားေနတုန္း ကေလးမေလးကို သူ႔အေမက ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္လို႔ ေျပာလို႔မရေတာင္ တစ္စံုတစ္ခုကလည္း ေစာင့္ၾကည့္ေကာင္းၾကည့္ေနမယ္။ သူ႔အေဖျပန္လာတဲ့အထိ ေကာင္မေလးက ေစာင့္မေနခဲ့ဘူး။  ခပ္လွမ္းလွမ္း တစ္ေနရာကို ထြက္ခြာသြားႏွင့္ျပီ။

အဲဒီေတာ့ သြားတဲ့သူကသြားႏွင့္ျပီ။ က်န္တဲ့သူေတြက ဘာဆက္လုပ္မလဲ။ အနည္းဆံုး ဈာပနပြဲတစ္ခုေတာ့ လုပ္ရေတာ့မယ္။ ဘယ္မလဲပိုက္ဆံ။ ရွင္သန္မႈမရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္အတြက္ အလကားသက္သက္ ေငြကုန္ေၾကးၾကခံမလား၊ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ မိသားစုဝင္တစ္ေယာက္ရဲ့ ေနာက္ဆံုးခရီးကို ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ ႏႈတ္ဆက္ၾကမလား။ သိကၡာဟာ တကယ္တမ္းၾကေတာ့ ရိကၡာကိုမယွဥ္ႏိုင္ခဲ့ဘူးေလ။

 ဒီေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ အႏွီးေလးနဲ႔ ပတ္လိုက္တယ္။ ေဆးရံုခေတြထဲက တစ္ခ်ိဳ႕   ကိုရွင္းေပးလိုက္တယ္။ စရိတ္မွ်ေပးမို႔လ႔ို  သက္သာသေယာင္ေယာင္ရွိေပမယ့္ ကုန္တာကေတာ့ ကုန္တာပဲေလ။ ကေလးမေလး အေလာင္းကိုေတာ့ ေနာက္မွပဲျပန္လာေရြးမလိုလိုနဲ႔  ေဆးရံုမွာ ဒီအတိုင္းပဲ ထားခဲ့လိုက္ရတယ္။ ေၾကြးတင္ရင္ ရွင္ဘုရင္ဆပ္မွာေပါ့။ဒါကဆိုရိုး လက္ေတြ႔က်ေတာ့……….။

 သူတို႔လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ငိုျပီးမ်က္ရည္ေတြန႔ဲ  ျပန္လာခဲ့တယ္။ ဗုဒဿဓဘာသာထံုးစံအတိုင္း သပိတ္ေတြ ဘာေတြသြပ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူတို႔အခန္းက်ဥ္းေလးရဲ့နံရံမွာ စာတန္းတစ္ခုကို ေကာင္မေလးအေမက ေရးထားတယ္။ “သမီးေသတာကို သတိရေနပါ”တဲ့။ ဒါေပမယ့္ ဒါကလည္းပဲ ဆိုလိုသည့္အဓိပၸာယ္ေရာက္ေအာင္ စနစ္တက်စီစဥ္ထားေသာ စာသားပုဒ္အစုအေပါင္းတစ္ခု မွ်သာပဲ။ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ အမာရြတ္ေတြဆိုတာကေတာ့ ပိုထင္ရွားတယ္။ 

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေဩာ္….. မစြမ္းမသန္ဘဝနဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ အရြယ္ရလာရင္ သူတစ္ေယာက္ ဒုကၡေရာက္ေနမွာ၊ သူ႔အတြက္နဲ႔ က်န္တဲ့သူေတြပါ ဒုကၡေရာက္ၾကရမွာန႔ဲ  ယွဥ္လိုက္ရင္ အခုလိုသူ႔စရိတ္သူစားသြားတာကပဲ ခပ္ေကာင္းေကာင္းရယ္လို ေျဖေတြးေလးေတြးလိုက္ ၾကေတာ့တာပါပဲ။

နာဖ်ားေနတဲ့ ရန္ကုန္ရဲ႕ ေခ်ာင္က်က်တစ္ေနရာက သာမရိုးက် ဝန္ထမ္းမိသားစုေလးရဲ႕ ဗလာနတၳိဘဝထဲကို ဗုဒၶဟူးေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ဒုကၡေဝဒနာေတြနဲ႔ အမွတ္တမဲ့ ေရာက္လာျပီး ခဏတာနားခို ထြက္ခြာသြားခဲ့ေပမယ့္လည္း အမွတ္တရေတြမ်ားစြာနဲ႔ပဲ က်န္ရစ္ခဲ့ၾကတဲ့ ေၾကကဲြဖြယ္ ဈာပနပြဲေလးတစ္ခု တိုးတိတ္စြာနဲ့ ျပီးဆံုးခဲ့ရပါေတာ့တယ္။

“ဗုဒၶဟူးေကာင္မေလး“

မဖိတ္ေခၚေပမယ့္လည္း
ေရွးေရစက္ရယ္ေၾကာင့္ ေရာက္လို႔လာ
ဆယ္ေပပတ္လည္ ေထာင့္က်ဥ္းထဲက
ရႈပ္ရွက္ခတ္ ဗ်ာပါဒနဲ႔
ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ၾကား
မရွိလို႔သာ ဝန္ထမ္းရတယ္
ကိုယ္တာဆန္ ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ျပည္စား
လူသားႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ၾကား
ဗုဒၶဟူးနံ ေကာင္မေလး
ေသာက္ပလုပ္တုပ္နဲ႔ ေရာက္ရွိလို႔လာ။
GEC တန္းဆီတဲ့ေခတ္မွာလ
ခြဲတမ္းရ လက္တိုဂ်င္ႏွစ္ဘူးရယ္နဲ႔
ႏို႔သက္တဲ့ အေမ့ႏို႔မဝႏိုင္လြန္းတာမို႔
တရုပ္ျပည္က ႏြားနီကိုကူရတယ္
သူ႔မရဲ႕အစ။
ေျခာက္လသာ ေက်ာ္လို႔ရယ္လာ
တိုးတက္မႈ ရိပ္အေျခက
သာမရိုးက် ကေလးတစ္ေယာက္လိုပ
ဇီရိုးသာ ထူးမျခားေတာ့တယ္
သူ႔မရဲ႕ ၾကမၼာ။
အေရွ႕တိုင္း အေနာက္တိုင္း
ဗိေႏၶာ ရိုးရာ ေဆးမွီးတိုပါမက်န္
ယၾတာပါမလစ္ အၾကံေပးသမွ်
ေက်ာက္ပေတာင္းေတာင္
ေခ်ာင္းေပါက္ေအာင္ သြားကုသတယ္
သူမ ေဝဒနာ။
သူ႔အရြယ္ လူမမယ္နဲ႔မမွ်
ဆိုးလိုက္တဲ့ ခၽြဲသလိပ္ရယ္
ခႏၶာကိုယ္ ေသးေသးရယ္မွ
မ်ားလိုက္တဲ့ အပ္စိုက္ရာေတြ
နာက်င္တာ ျပန္ကာမေျပာႏိုင္ေပေတာ့
ကလယ္ကလယ္ မ်က္လံုးငယ္ငယ္နဲ႔
မ်က္ေရစို႔ ဝဲကာၾကည့္လိုက္တယ္
သူ႔မိဘ မ်က္ႏွာ။
ဘယ္ၾကမၼာ ဘယ္ဝဋ္ေကၽြးရယ္ေၾကာင့္
လူ႔ျပည္ရြာ ခဏတာလူလာျဖစ္ရတယ္
အခ်ိန္တို တစ္ဘဝေလးေတာင္မွ
ညီမေလးရယ္……. ဆိုးရေလျခင္း။
(ခ်မ္းဧအိမ္)
 

ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါဦးမည္။
ခ်မ္းလင္းေန

>ဗိုင္းရပ္စ္ လံုျခံဳေရးမႈးမ်ား

>ႏွစ္သစ္မွာ ကိုယ္ကြန္ပ်ဳတာေလးကို စိတ္ခ်ေသခ်ာေအာင္ ၾကည့္ရႈေပးမယ့္ ဗိုင္းရပ္ကာကြယ္ေရးေတြ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ Antivirus Software ေတြအမ်ားၾကီးရွိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လတ္တေလာ ကၽြန္ေတာ္သံုးေနတဲ့ Antivirus & Internet Security Software ေတြပဲ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

သူတို႔ အကုန္လံုး သံုးၾကည့္ဖူးတယ္။ အကုန္ေကာင္းပါတယ္။ Avast နဲ႔ AVG ကေတာ့ Crack Fileေတြ၊License Key ေတြပါ ထည့္ေပးထားပါတယ္။ အကုန္လံုး Full Version ျပည့္ျပည့္ဝဝေလး သံုးႏိုင္ပါတယ္။

Install လုပ္တာနဲ႔ Crack ျဖည္တာေတာ့ မရွင္းျပေတာ့ဘူး။ မတတ္လို႔
(ကိုယ္ဘာသာ ၾကဳပ္ၾကက္လိ့ ၾကပါဗ်ာ။)

၂၀၁၁ ႏွစ္သစ္မွာအားလံုး လံုလံုျခံဳျခံုရွိၾကပါေစဗ်ာ။

How To Crack Avast! Internet Security & Pro 5.0.677 License File

• Avast Professional5.0.504& Crack(Mediafire)
• Avast Professional5.0.504& Crack(Multiupload) 
• Avast Internet Security 5.0.677
• Avast Pro Antivirus 5.0.677
• AVG Internet Security 2011(mediafire) ***
• AVG Internet Security 2011(Multiupload)
• USB Disk Security v.5.4.0.6 Full(Mediafire)
• USB Disk Security v.5.4.0.6 Full(Multiupload)
• Keylogger Detector 1.33 အျခားကြန္ပ်ဴတာေတြဆီက Pen Driveနဲ႔ Data ေတြမယူခင္ Pendriveထဲ ၾကိဳထည့္ထား
• Trojan Remover.v6.8.1(Mediafire)
• Trojan Remover.v6.8.2 (ထရိုဂ်န္) ကိုရွင္းတဲ႔ Software
• Malware ေတြကို သတ္တဲ႔ Software
• Malware Sweeper

ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါဦးမည္။
ခ်မ္းလင္းေန

>ပထမဆံုးေသာ ျမန္မာလူမ်ိဳး အေနာက္တိုင္း ဆရာဝန္ ေဒါက္တာ ေရွာလူ (၁၈၃၉-၁၉၂၉)

>

ေဒါက္တာေရွာလူသည္ ၁၈၆၄ခုႏွစ္ အေမရိကန္ျပည္ ဘက္နယ္လ္တကၠသိုလ္ (Bucknell University) တြင္ စတင္ပညာသင္ၾကားခဲ့ေသာ ပထမဆံုးေသာ အေမရိကန္ေရာက္ ျမန္မာလူမ်ိဳး ေဆးေက်ာင္းသားတစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူသည္ ၁၈၅၈ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ ပင္ဆယ္ေဗးနီးယားျပည္နယ္ (Pennsylvania)သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။

ေဒါက္တာေရွာလူကို ၁၈၃၉ ခုနွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ေမာ္လျမိဳင္ျမိဳ႕တြင္ ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ အဖ ဦးေရႊသက္၊ အမိ ေဒၚဖြားလွတို႔၏ သားအၾကီးဆံုး ျဖစ္သည္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္ မြန္လူမိ်ဳး ျဖစ္သည္။ ေမာ္လျမိဳင္တြင္ ခရစ္ယာန္ သာသနာျပဳ ေဒါက္တာ ဂ်ဒ္ဆင္(Adoniram Judson)နွင့္ အိမ္နီးခ်င္း ျဖစ္သည္။ ေဒါက္တာေရွာလူ၏ ဆရာဝန္မျဖစ္မွီ ငယ္စဥ္ဘဝမ်ားကား ၾကမ္းတမ္းလွေပသည္။ သူသည္ ငယ္စဥ္က ပညာ သင္ၾကားေရးကို စိတ္အားထက္သန္သည္။

သူ၏ဖခင္ ဦးေရႊသက္မွာ အထူးဆုရထားေသာ အဂၤလိပ္အရာရွိမ်ားကို ျမန္မာစာျပသူ ျဖစ္သူျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဦးေရႊသက္၏ အရက္အလြန္အကၽြံေသာက္ျခင္းေၾကာင့္ ၁၈၅၄ ခုႏွစ္တြင္ ေဒၚဖြားလွႏွင့္ လမ္းခြဲခဲ့ၾကေလသည္။ မိဘမ်ား၏ အိမ္ေထာင္ေရးဂယက္ေၾကာင့္ ေရွာလူေလးကို အမ်ိဳးမ်ားက တာဝန္ယူ ေစာင့္ေရွာက္ၾကရေပသည္။ 

၁၈၅၆ ခုနွစ္၊ ေရွာလူ အသက္ ၁၅ နွစ္ အရြယ္တြင္ အိမ္မွစြန္စား၍ ထြက္ေျပးကာ အိႏၵိယနိုင္ငံ ကာလကတၲား၌ သြားေရာက္ပညာသင္သည္။ သံုးနွစ္ခန္႔အၾကာတြင္ အိႏၵိယတပ္တြင္ စစ္ဘာရီ (Sepoy Mutiny) ပုန္ကန္မႈၾကီး ေပၚေပါက္လာရာ အိႏၵိယ၌ ဆက္လက္ ပညာသင္ရန္ အခက္အခဲ ၾကံဳလာရသည္။ ၁၈၅၇ ခုနွစ္တြင္ ျမန္မာျပည္သို႔ျပန္ျပီး သင္းအုပ္ဆရာ ဦးေရႊေအးမွ ႏွစ္ျခင္းေပးကာ ရိုင္ယာလိက္ Royal Lakes (ယခု ကန္ေတာ္ၾကီး)တြင္ ႏွစ္ျခင္းခရစ္ယာန္ဘာသာ ခံယူခဲ့သည္။

၁၈၅၈ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုသို႔ ျပန္မည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ သံုးဆယ္ၿမိဳ့တြင္ ခရစ္ယာန္ သာသနာျပဳ ဆရာမၾကီး မစၥမာရီယာအင္ေဂါ (Mrs. Marilla Ingalls)နွင့္ ေတြ႔ဆံုခဲ့ျပီး ဆရာမၾကီး၏ ကူညီမႈျဖင့္ အေမရိကန္သို႔ ပညာသင္ လိုက္ပါခဲ့သည္။ ဆရာမႀကီးမွာ အားလပ္ရက္တြင္ အေမရိကန္သို႔ ေခတၱျပန္ျခင္းျဖစ္ရာ ေမာင္ေရွာလူးက ေတြ႔ဆံုၿပီး အက်ဳိးအေၾကာင္း ေျပာျပခဲ႔သည္။ ပညာလိုလားသူ ေမာင္ေရွာလူး အေၾကာင္းကို ဆရာမႀကီးက သေဘၤာကပၸတိန္အား တစ္ဆင့္ ေျပာျပေပးသည္။ လမ္းခရီးတြင္ သေဘၤာခအတြက္ သေဘၤာစားေသာက္ခန္း စားပဲြထိုးအျဖစ္ ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ခဲ့ရသည္။ 

၁၈၅၇ ခုနွစ္ နွစ္ကုန္ပိုင္းတြင္ နယူးေယာက္ျမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိျပီး ထိုအခိ်န္က နယူးေယာက္တြင္ လူဦးေရ တစ္သန္းေက်ာ္ သာရိွသည္။ နယူးေယာက္မွ ကုန္သည္တဦး၏ အေထာက္အပံ့ျဖင့္ ပင္ဆယ္ေဗးနီးယားျပည္နယ္ (Pennsylvania) လူဝီစဗတ္ တကၠသိုလ္ (Lewisburg University) ၌ (၁၈၈၆မွစ၍ ဘက္နယ္လ္တကၠသိုလ္ (Bucknell University) အျဖစ္ အမည္ေျပာင္းလဲသည္။) ၁၈၅၉ ခုနွစ္တြင္ ပညာသင္ခြင့္ ရခဲ့သည္။ ပညာသင္ၾကားရင္း အားလပ္ခိ်န္မ်ားတြင္ အလုပ္မ်ိဳးစံုလုပ္ခဲ့ရသည္။ အယူအဆဆိုင္ရာ ပါေမာကၡၾကီး ေဒါက္တာေသာလ္မတ္ အက္ဖ္ ကာတစ္ (Dr. Thomas F. Curtis) ၏အိမ္တြင္ တစ္နာရီ ဆယ္ဆင့္ျဖင္႔ အလုပ္လုပ္ကိုင္ရင္း တဖက္တလမ္းမွ ဝင္ေငြရယူခဲ့သည္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားတြင္ အျခားၿမိဳ့ႀကီးမ်ားသို႔ သြားေရာက္ကာ ျမန္မာ႔ဓေလ႔ႏွင့္ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားအေၾကာင္း ေဟာေျပာျခင္းျဖင္႔ ဝင္ေငြရွာသည္။ေမာင္ေရွာလူသည္ လူဝီစဗတ္မွ ေဟာေျပာပြဲမ်ားတြင္လည္း ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့စရိုက္မ်ားကို လူဝီစဗတ္ ပရိသတ္မ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္မႈ ရွိေအာင္လည္း ေဟာေျပာႏိုင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။

ေမာင္ေရွာလူသည္ ၁၈၆၄ ခုနွစ္တြင္ လူဝီစဗတ္ တကၠသိုလ္မွ ဝိဇၨာဘဲြ႔ရခဲ့သည္။ ဝိဇၨာဘြဲ႔အတြက္ ဂရိ၊ လက္တင္ဘာသာ စကားမ်ား၊ သခၤ်ာ၊ သဘာဝ သိပၸံ၊ နကၡတၲေဗဒ၊ ဓာတုေဗဒ၊ နိုင္ငံေရး၊ ေဘာဂေဗဒ၊ ဖီလိုဆိုဖီ၊ စိတ္ပညာနွင့္ အေမရိကန္ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု ဥပေဒတို႔ကို သင္ယူခဲ့သည္။ ထိုအခိ်န္က အေမရိကန္တြင္ ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ပြားဆဲ ျဖစ္သည္။

ဘီေအဘဲြ႔ရျပီးေနာက္ ေမာင္ေရွာလူသည္ အိုဟိုင္းယိုးျပည္နယ္ ကလိဗ္လင္း (Cleveland) ရွိ  ခ်ိဳ႕တဲ့သူမ်ားေဆးေကာလိပ္ (Charity Hospital Medical College) ၌ ေဆးပညာ ဆက္လက္ ဆည္းပူးသည္။ ကေလးဘဝက ေမာ္လျမိဳင္တြင္ ေဒါက္တာ ဂ်ဒ္ဆင္အား ေဆးကုသေပးမည့္ ဆရာဝန္ မရိွ၍ အေမရိကန္သို့ သေဘၤာျဖင့္ ျပန္သြားရသည့္ ေဒါက္တာ ဂ်ဒ္ဆင္၏ အျဖစ္ကို ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရသည့္ အခိ်န္မွစ၍ ေမာင္ေရွာလူသည္ ဆရာဝန္ ျဖစ္ရန္ ရည္မွန္းခဲ့သည္။ ၁၈၆၇ ခုနွစ္တြင္ ေဆးပါရဂူ အမ္ဒီဘြဲ႕ရသည္။ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အမ္ေအဘဲြ႔လည္း ခီ်းျမွင့္ခံရသည္။ ေဆးပညာ သင္ၾကားမႈ ျပီးဆံုးေသာအခါ ေမာင္ေရွာလူသည္ အေမရိကန္ သမၼတ အင္ဒရူးဂြ်န္ဆင္(President Andrew Johnson)ကို သြားေရာက္ ေတြ႕ဆံုခြင့္ရခဲ့သည္။ အေမရိကန္ သမၼတ၏ မင္းတုန္းမင္းထံ ေပးအပ္ေသာ သဝဏ္လႊာကို လက္ခံ၍ ၁၈၆၇ ခုနွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလတြင္ ျမန္မာျပည္သို႔ ျပန္ခဲ့သည္။

လမ္းခရီး၌ လန္ဒန္တြင္ တစ္လ၊ ပါရီတြင္ တစ္ပတ္ နားေန ေလ့လာ၍ ေအအင္၊ သီဟိုဠ္၊ ကာလကတၲားမွ တဆင့္ ျမန္မာျပည္သို႔ ျပန္လာခဲ့သည္။ ထိုအခိ်န္က စူးအက္တူးေျမာင္း မေဖာက္ရေသးေခ်။ ၁၈၆၈ ခုနွစ္၊ ဇြန္လတြင္ အေမရိကန္သမၼတ၏ သဝဏ္လႊာကို မင္းတုန္းမင္းထံ ဆက္သရန္ မႏၱေလးသို့ ဆန္တက္ခဲ့သည္။ သရက္ျမိဳ႕အေရာက္တြင္ မင္းတုန္းမင္း၏ ျမနန္းစၾကာ ေရယာဥ္နွင့္ မႏၱေလးသို႔ ခရီးဆက္သည္။ မင္းတုန္းမင္းသည္ ေဒါက္တာေရွာလူကို ေကာင္းစြာလက္ခံေတြ႕ဆံုသည္။ နန္းတြင္း ေျမာက္ဥယ်ာဥ္ေတာ္၌ အေဆာင္တခုေပးကာ နန္းတြင္းစားေတာ္အုပ္ကို ေန႔စဥ္ ပို႔ေစသည္။ ရက္ ၂ဝ ခန့္ၾကာေသာ္ ေအာက္ျမန္မာျပည္ျပန္၍ ေက်ာင္းဆရာနွင့္ ဆရာဝန္ လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ခြင့္ ေတာင္းသည္။ မင္းတုန္းမင္းက ခြင့္ျပဳ၍ ဆုလာဘ္နွင့္ ေငြဒဂၤါးမ်ားကိုလည္း ခီ်းျမွင့္ခဲ့သည္။

ေဒါက္တာေရွာလူသည္ ရန္ကုန္တြင္ အဂၤလိပ္အစိုးရ၏ အားေပးကူညီမႈ မရေသာေၾကာင့္ မုတၲမ၌ ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းဖြင့္ကာ အသက္ေမြးသည္။ ၆ လ အၾကာတြင္ ေမာ္လျမိဳင္ ေအဘီအမ္ေက်ာင္း၌ ဆရာ အခက္အခဲေတြ႔ရာ ဆရာအျဖစ္ ဝင္ေရာက္ကူညီခဲ့သည္။ ေအဘီအမ္ေက်ာင္းတြင္ ၁ဝ နွစ္ခန္႔ ဆရာအျဖစ္ေဆာင္ရြက္သည္။ 

ထို႔ေနာက္ ေက်းဇူးရွင္ ဆရာမၾကီး မစၥမာရီယာအင္ေဂါကို ေက်းဇူးတံုျပန္ေသာ အားျဖင့္ သံုးဆယ္ျမိဳ႕ အေမရိကန္သာသနာျပဳ ဆရာဝန္မၾကီး ေဒါက္တာ အယ္လင္မီလ္ခ်ယ္(Dr. Ellen Mitchell)ထံတြင္ လက္ေထာက္ဆရာဝန္အျဖစ္ ၁ဝ နွစ္ ထမ္းေဆာင္ျပီးေနာက္ ေမာ္လျမိဳင္၌ပင္ ကိုယ္ပိုင္ေဆးခန္း ဖြင့္သည္။ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသူမ်ားကို အခေၾကးေငြမယူဘဲ ေဆးကုေပးသည္။ အသက္ၾကီးရင့္သည့္တိုင္ လူနာရိွရာသို႔ ကိုယ္တိုင္လိုက္၍ ေဆးကုသသည္။ တဖက္တြင္လည္း ေမာ္လျမိဳင္ အစိုးရေက်ာင္းနွင့္ ေနာင္မန္ေက်ာင္းတို႔တြင္ ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖဲြ႕ဝင္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္သည္။ 

ေဒါက္တာေရွာလူသည္ ရန္ကုန္အစိုးရ အထက္တန္းေက်ာင္း၌ ဆရာအျဖစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္ အဂၤလိပ္ အမိ်ဳးသမီး မစၥလူစီပရဲယား(Lucy Pereira)နွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့ျပီး သားသမီး ၇ ေယာက္(သား ေလးေယာက္၊ သမီး သံုးေယာက္) ထြန္းကားခဲ့သည္။ ဇနီး ကြယ္လြန္၍ ၂ နွစ္ အၾကာ၌ အေမရိကန္သာသနာျပဳ မိန္းကေလးေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းအုပ္ ေဒၚေရႊနွင့္ ထပ္မံ အိမ္ေထာင္ျပဳသည္။ သားသမီး ၃ ေယာက္ (သားတစ္ေယာက္၊ သမီး ႏွစ္ေယာက္)ရသည္။

ေဒါက္တာ ေရွာလူသည္ ေမာ္လျမိဳင္ျမိဳ႕၌ ၁၉၂၉ ခုနွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလ ၁၀ ရက္ နံနက္ ၅း၃ဝ တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။ ေဒါက္တာေရွာလူး၏ ဈာပနမွာ စည္ကားလွသည္။ ခရစ္ယာန္ဘုန္းႀကီးမ်ားသာမက ျမန္မာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားပါ တက္ေရာက္ခဲ႔ၾကေၾကာင္း မွတ္တမ္းမ်ားက ဆိုသည္။ ေဒါက္တာေရွာလူးကို ဂူသြင္းသၿဂိဳလ္ခဲ႔ၾကၿပီး အုတ္ဂူထက္တြင္-

In Sacred Memory of Dr.Shaw Loo
Die 10-10-1929
Age 91 years
“All the way Saviour Leads me”

ဟု ေရးထိုးထားေပးၾကပါသည္။

“ျမန္မာ တိုင္းရင္းသားမ်ား ထဲမွ အေနာက္တိုင္း ေဆးပညာကို ပထမဆံုး လိုက္စားခဲ့သူ၊ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု ကလိဗ္လင္း ေဆးေကာလိပ္မွ ဆရာဝန္ဘဲြ့နွင့္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ မဟာဝိဇၨာဘဲြ့ကို ပထမဆံုးရခဲ့သူ။ ထူးျခားသည္မွာ အိနၵိယနွင့္ အေမရိကန္သို့ ကိုယ္ထူးကိုယ္ခြ်န္ စြန့္စားကာ ပညာသင္ သြားေရာက္ခဲ့ျပီး ခရစ္ယာန္ေကာင္း ပီသစြာ ဆရာဝန္ပညာနွင့္ ေက်ာင္းဆရာ လုပ္ငန္းကို အခေျကးေငြ အဓိက မထားဘဲ ဆင္းရဲသားမ်ား အကို်း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ ပရဟိတ ပညာရွင္ တဦး ျဖစ္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္” …

 [ေမာင္ေဇယ်ာ ေရးသားတဲ့ 'ျမန္မာလူေက်ာ္ ၁ဝဝ (ပထမအုပ္) စာအုပ္ပါ "အေနာက္တိုင္း ေဆးပညာကို ပထမဆံုး လိုက္စားခဲ့သူ ေဒါက္တာ ေရွာလူ (၁၈၃၉-၁၉၂၉)" အတၳဳပၸတၱိမွ]

မွီျငမ္းခ်က္မ်ား

·         Bucknell University

·         Dhammyut Mon

·         ျမန္မာ့သတင္းႏွင့္ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာ

·         ၂ဝဝ၈-ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာ(၂၄)ရက္ထုတ္ Weekly Eleven ဂ်ာနယ္မွ ဆရာတင္နိုင္တိုး၏ ေဆာင္းပါး

·         ဆရာမင္းယုေဝ၏ ပထမျမန္မာမ်ား

·         ဆရာေမာင္ေဇယ်ာ၏ ျမန္မာလူေက်ာ္ ၁၀၀(ပထမအုပ္)   

ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါဦးမည္။